Kasteel Elsloo: Keurig kasteel met karig kaasplankje

Print
Limburg is rijk aan terrassen. Aan de Maas, bij beken, in bossen, in steden en in dorpen op het platteland, overal lokken blije parasols je om halt te houden voor een koele of warme verrassing. Maar er kan er maar één Het Beste Terras van Limburg worden. Jullie, de lezers, meldden massaal jullie favoriete terras aan. Na een eerste stemronde gaan er twintig naar de finale. De komende dagen stellen we ze aan jullie voor.

Wat: Kasteel Elsloo
Waar: Maasberg 1, Elsloo


Medammerweide heet de wei, die de favoriete wandelplek was Dorine Verschure. Dochter van de Jurgens familie, die veel geld verdiende met de verkoop van boter en nog rijker werd dan Unilever. Madame Dorine had haar hart verpand aan kasteel Elsloo dat aan de rand van die weide en een bos met tientallen bronbeekjes ligt. Ze deed veel voor het behoud van het statige kasteel met de ronde zacht okeren toren.

De allure van weleer straalt je nog altijd tegemoet, dankzij ook Jo en Fanny Meijers die het kasteel een moderne metamorfose hebben laten ondergaan. De zaak heeft een stijlvol terras dat er netjes verzorgd bijligt en voorzien is van een stellage met straalkachels voor koude dagen. Bloemetjes op tafel. Opvallend zijn de twee lange banieren met gedichten, waarin de loftrompet wordt gestoken over kasteel en natuur: "Op het terras is het zo zuidelijk loom, en zozéér, waarvoor wij zijn gekomen, zo mooi als het altijd al was".

Jacques pinkt een traan weg na deze ode. "Wat een onthaal!", fluistert ook Silvie, stil van al dit bazuingeschal. De idylle wordt verstoord als we de kaart zien. "Karige keuze. Weinig gastvrij. Je moet eten wat en wanneer de kok dat wil. Doet me denken aan de officiersmess uit mijn diensttijd." Silvie probeert het met een glimlach die elke kasteelheer zou doen smelten. "Het is niet druk nu op het terras, kijken of we nog een salade mogen hoewel het volgens de kaart net te laat is."

Schuchter deelt de serveerster mee dat de kok ziedend wordt als ze met deze bestelling komt. Met een kaasplankje proberen we de teleurstelling weg te eten. Op een grote plank liggen bij stukjes brood enkele puntjes kaas, die elkaar in smaak weinig ontlopen. "Pover voor zijn prijs", vinden we. "De stroop is goed", oordeelt Jacques. "Die bitterballen zijn mooi gevuld en smeuïg", meent Silvie.Als het terras net zo zou bruisen als de beekjes in de buurt, zouden we zuidelijk loom van tevredenheid zijn.

+ Keurig terras bij stijlvol kasteel, prima huisbiertje, prachtige omgeving
- Bediening correct maar stijfjes, kaart met beperkingen