Sint Elisabeth's Hof in Haelen: Gastvrijheid zoet, veggy salade zuur

Print
Limburg is rijk aan terrassen. Aan de Maas, bij beken, in bossen, in steden en in dorpen op het platteland, overal lokken blije parasols je om halt te houden voor een koele of warme verrassing. Maar er kan er maar één Het Beste Terras van Limburg worden. Jullie, de lezers, meldden massaal jullie favoriete terras aan. Na een eerste stemronde gaan er twintig naar de finale. De komende dagen stellen we ze aan jullie voor.

Naam Sint Elisabeth’s hof
Waar Roggelseweg 56, Haelen


Nog niet zo lang als de oude kanunniken van het klooster Sint Elisabethsdal maar volgend jaar toch alweer 25 jaar werken Martin ( 55) en Mary (55) Baetsen aan de verfraaiing van het Leudal. Met monnikengeduld en de bezieling van de religieuzen, die er vijf eeuwen voor uittrokken.

Een oude boerderij met een kreupele paardenstal en een roestige molen verbouwden Martin en Mary mooi tot een boerderijrestaurant. Het ligt op veilige gehoorafstand van de weg naar Roggel en is voorzien van veel groen en een ruime parking. Via een voetpad passeer je eerst het verzoeningsmonument voor alle gevallenen in oorlogen. Een mooi gebaar van de Haelenaren, wier carnavalsvereniging dan wel de Vreigeliers heet maar die zich hier van hun vreedzame kant laten zien.

Erachter ligt het bezoekerscentrum Leudal, waar vrijwilligers met dezelfde bezieling het natuurschoon toelichten. Jurylid Jacques, met een grote honger naar streekgerechten en geschiedenis, is in zijn nopjes, collega Muriël ziet meteen allerlei typetjes voor zich die ze kan spelen om het in het Leudal nog leuker te maken. Op het brede terras, ruim gezegend met luifel en parasols en comfortabele stoelen en banken, genieten we van de watermolen. Gastvrouw Mary vertelt enthousiast dat de Elisabeth's Hof draait op de groene stroom van de watermolen. "De kaart biedt veel uit alle keukens van de wereld, maar weinig van deze streek”, merkt Jacques op.

Muriël vindt de naam ‘Sjlaag van de Meulen’ aardig gevonden hoewel deze tripel geen in de streek gebrouwen bier is. Tevreden hapt ze van haar stevige tosti, die op een bosje salade ligt en nipt van haar "prima" koffie. Het terras loopt vol, in een flits zien we kok Martin passeren om Mary te assisteren op het terras. Jacques’ aspergesoep is rijk gevuld, evenals mijn vegetarische salade. Helaas zijn de soep en de salade nogal aan de zure kant. "Zuur voor Marin en Mary. Maar de gastvrijheid is zoet en goed.”

+ Combinatie gastronomie en natuurtoerisme, attente bediening, prima koffie
- Weinig streekgerechten op de kaart, soep en salade kunnen beter