Café De Klep in Venlo: Bier zonder schuim in de Floddergats

Print
Limburg is rijk aan terrassen. Aan de Maas, bij beken, in bossen, in steden en in dorpen op het platteland, overal lokken blije parasols je om halt te houden voor een koele of warme verrassing. Maar er kan er maar één Het Beste Terras van Limburg worden. Jullie, de lezers, meldden massaal jullie favoriete terras aan. Na een eerste stemronde gaan er twintig naar de finale. De komende dagen stellen we ze aan jullie voor.

Naam: Café De Klep
Waar: Keizerstraat 13, Venlo


Cafés en kloosters, bruine paters en bruine kroegen, ze horen bij elkaar als hemel en aarde. Dorst naar het eeuwig leven les je in de kerk, die naar het geluk van alledag in de kroeg. Maar de band is losser geworden. Kerken raken leger, kroegen voller. Ook in Venlo, maar de oude kloosterkerk Domani en bruin café De Klep zijn er nog altijd innig met elkaar verbonden. In de oude kloostertuin staan twee witte parasols als nonnen met brede kappen de gasten te beschutten. Bloempotten hangen als fleurige en geurige wierookvaten aan houten latten. We proeven inderdaad de stilte, die de kaart belooft.

"Grappig die köpkes van Venlose stripfiguren op het hek” , opper ik. "Nee die kopjes verbeelden Venlose liedjes en uitdrukkingen”, verbetert Tessa, die goed de weg weet in de binnenstad. Via een ‘pisgats’ bereiken we De Klep aan de Keizerstraat, die vroeger ‘floddergats’ heette, vanwege de flodder (modder).

"Prachtig tuinterras, jammer dat de zitjes hier net zo hard zijn als die oude kerkbanken” , zegt jurylid Jacques. Hij slaat de kaart open, die de vorm van een mijter heeft. "Amai, wat een keuze aan bieren. De kleine kaart geeft goed uitleg over gerechten, die niet echt origineel of speciaal zijn. De hostie van vroeger heet nu tosti, je krijgt hem overal en smaakt altijd hetzelfde.”

De Hasselaar verheugt zich op de Rodenbach Grand Cru, uit zijn studentenverleden, dat niet echt rooms, maar wel rijk was. "Aan bierschuim van dit fraaie Roeselaerse bier.” Vloeken doet hij nooit maar zijn Grand Cru was rijp voor een verwensing. "Afgezien dat niet het gevraagde en beloofde scheutje grenadine er aan is toegevoegd, heeft het bier totaal geen schuim. Tja, wat wil je ook als je zo’n mooi bier presenteert in een wat vettig glas met het spoelwater er nog in ook. Van een café dat zich als een bruine kroeg presenteert had ik anders verwacht.” De portie smeuïge Herefords bitterballen hebben gelukkig een hemelse smaak, evenals de Vedett white biertjes. "Ach, iedereen zondigt wel eens. Domani - morgen- is weer er een dag.” 

+ Aankleding terras en tuin met knipoog naar omgeving, bierkeuzes en privacy
- Harde stoelen, kaart mager qua info over omgeving, verzorging besteld bier