Werkgevers en bonden in het streekvervoer lijnrecht tegenover elkaar

Print
Werkgevers en bonden in het streekvervoer lijnrecht tegenover elkaar

Een leeg busstation in Heerlen, tijdens een van de stakingsacties. Afbeelding: ANP/Marcel van Hoorn

De estafettestakingen van chauffeurs in het streekvervoer blijven doorgaan. De vakbonden en werkgevers staan lijnrecht tegenover elkaar, waarmee een overeenkomst ver weg lijkt. "Op dit moment zijn er alleen maar verliezers."

Fred Kagie, voorzitter van de Vereniging Werkgevers Openbaar Vervoer (VWOV), noemt de huidige situatie een patstelling. "De bonden willen niet om tafel, tenzij we al hun eisen inwilligen. Maar die zijn onhaalbaar. Ik heb ze al tien keer uitgenodigd om te praten, ook informeel, maar het antwoord blijft nee."

Geen oplossing
"Wij willen best om tafel, als er zicht is op goede en concrete afspraken", stelt FNV-bestuurder Wilfred Jonkhout. Hij zegt zich niet te herkennen in de veelvuldige uitnodigingen die Kagie aanhaalt. "Dat is gewoon niet waar. Zodra ze een voorstel doen om de werkdruk te verlagen, luisteren we. Wat er nu op tafel ligt, is geen oplossing."

En dus staken streekvervoerchauffeurs dinsdag opnieuw, en is het ook komende donderdag in Noord-Holland weer raak.

Begrip
Reizigersvereniging Rover krijgt veel reacties binnen. "De belangen van reizigers worden geschaad. Wij zijn daarom tegen de stakingen", zegt een woordvoerder. Wel toont Rover begrip voor de stakers. "De chauffeurs staan onder hoge druk vanwege strakke schema’s. Toch zouden ze ook kunnen protesteren door bijvoorbeeld mensen gratis mee te nemen, om reizigers te ontzien."

Eisen
De eisen waar het om gaat, zijn naast een pauze van vijf minuten per twee à drie uur, een kortere, eenjarige duur van de nieuwe CAO, met daarin vastgelegd een loonsverhoging van 3,5 procent. "Zelfs bazen van vervoersbedrijven geven toe dat ze de ‘efficiency’ te ver hebben doorgevoerd – dus dat de werkdruk te hoog ligt. Maar als ze er concreet iets voor moeten doen, zeggen ze niets meer", aldus de FNV-bestuurder.

"Slechts 20 procent van de chauffeurs heeft last van het pauzebeleid, terwijl de bonden de vaste roosterregel van vijf minuten voor iedereen willen invoeren. Dat is onbetaalbaar", stelt Kagie. 

Pauzereglement
Het kleine percentage chauffeurs dat echt last zou hebben van het pauzereglement, herkent Jonkhout niet. "Dat mogen ze beweren, maar toon het dan ook aan. Als het echt zo is, zijn we natuurlijk bereid om het alleen voor die bestuurders aan te passen. Maar ik vraag me af of het klopt."

Logisch
De loonsverhoging zou verder niet meer dan logisch zijn volgens de bond. "Ook chauffeurs mogen meeprofiteren van de economische groei. Bovendien loopt de inflatie door, dus enorm sterk stijgt hun koopkracht nu ook weer niet."

De eenjarige arbeidsovereenkomst met de salarisverhoging is volgens de werkgeverswoordvoerder te duur. "Alles bij elkaar zou een loonkostenstijging van 5 tot 6 procent betekenen. Dan blijft geen vervoerder overeind."

Ademruimte
Volgens Kagie komen de eisen bovendien uit de lucht vallen. "Ze zijn allemaal niet eerder genoemd." Hij noemt de eerdere uitkomst van onderhandelingen die in januari werd bereikt een overeenkomst, die volgens hem al genoeg ademruimte biedt, zowel financieel als tussen de ritten door.

Ook hier stelt de vakbondsman dat de VWOV ongelijk heeft. "Er was geen akkoord. Het was een onderhandelingsresultaat, dat we eerst nog neutraal aan onze leden voorlegden. Die stemden 99 procent tégen. De minuten die de werkgevers de afgelopen tien jaar van de chauffeurs hebben afgenomen, en waar ze veel geld mee hebben verdiend, willen we nu terug. En ja, die kosten geld."

Hoe nu verder? "We moeten maar even gaan kijken", verzucht Kagie. "Nu is er in elk geval geen ruimte voor een overeenkomst." De vakbonden gaan door met de estafettestakingen om zo de druk op werkgevers uit te blijven oefenen