‘De Dakota bracht me naar mijn moeder in Maastricht’

Print
‘De Dakota bracht me naar mijn moeder in Maastricht’

Joseph Humblet met een boek over Langham, één van de plaatsen waar hij zijn diensttijd doorbracht. Afbeelding: Sjak Planthof

Joseph Humblet nam vorige week zondag vanuit Daalhof de bus naar Maastricht Aachen Airport. Op zijn oude dag, hij is 92 jaar, had hij een ritje met overstap er best voor over. Hij wilde graag nog eens een oude Dakota, die te gast was op de luchthaven, terug zien. In zijn diensttijd in de Tweede Wereldoorlog, vloog hij ermee terug naar zijn moeder in Maastricht. Humblet keerde onverrichter zake huiswaarts.

De historische kist heeft hij helaas niet gezien. Het bleek een miscommunicatie. De organisator, de Dutch Dakota Association (DDA), was vergeten te vermelden dat het vliegtuig was te bewonderen bij het Flight Centre aan de Europalaan, aan de achterkant van de luchthaven. De DDA  belooft dat het bij het volgende bezoek van de Dakota aan MAA, op 29 en 30 september, de exacte lokatie zal vermelden. 
Dat betekent een nieuwe kans voor Joseph Humblet, want hij wil best nog wel een keer meevliegen met het toestel dat zoveel herinneringen bij hem naar boven brengt.

Amby
Humblet, geboren in 1926 in Eijsden, woonde vanaf zijn tienerjaren in Amby. Hij was 18 toen Maastricht in september 1944 werd bevrijd. Met kameraden nam hij dienst als oorlogsvrijwilliger. “We moesten ons melden bij de Hoofdwacht op het Vrijthof.”

Parade lopen
Hij ging per schip naar Engeland voor een militaire opleiding. Op zee werden ze voorafgegaan door torpedojagers die zeemijnen opruimden. Aan de Engelse kunst zag Humblet uitgebrande huizen, verwoest door Duitse V2-bommen. Humblet werd in eerste instantie gelegerd in het plaatsje Cardington, in een land dat later in zijn leven een nieuwe plek in zijn bestaan ging innemen. “De bedoeling was dat we Nederland zouden bevrijden, maar we leerden er vooral parade lopen.” Zijn  chauffeurs-opleiding in Blackpool enkele maanden later, op trucks en andere oorlogsvoertuigen, kwam hem na de oorlog nog goed van pas toen hij in Maastricht nog een jaar op een stadsbus heeft rondgereden.

Dakota
Tijdens Humblet’s  diensttijd in Engeland werd zijn moeder ziek. “Dat was al na de oorlog. Ik mocht haar bezoeken in Maastricht. Met een Dakota vloog ik naar Eindhoven, Dat zal ik nooit vergeten.” Bij het zien van haar zoon knapte moeder snel op. “Ze mocht een dag later naar huis. Ze leed aan een gebroken hart.”

Prins Bernard
Humblet werd vervolgens kortstondig geplaatst op het militaire vliegveld Valkenburg, bij Leiden. Daar liep hij niemand minder dan Prins Bernard tegen het lijf. “We hebben even gebabbeld.” Humblet moest terug naar Engeland, naar een opleidingsschool voor vliegtuigmonteurs, in Langham. 

In november 1947 keerde Humblet definitief terug naar Maastricht. Hij werd machinemonteur bij wat later DSM ging heten, en trouwde met een Maastrichts meisje. 

Engelse vrouw
In 1999 sloeg echter het noodlot toe. Bij de viering van hun 50-jarig huwelijk, in het Spaanse Benidorm,  werden Humblet en zijn vrouw getroffen door de ‘legionairsziekte’, veroorzaakt door een bacterie in het water. Zijn vrouw overleed er aan. Het toeval wilde dat het paar in Benidorm een vrouw had ontmoet die uit de Engelse streek kwam waar Humblet tijdens de oorlog was gelegerd. Hij hield contact met haar. Er kwam een huwelijk van en Humblet vertrok naar Engeland. Daar bezocht hij  met zijn tweede vrouw vaak de plekken die herinnerden aan zijn diensttijd. Na haar dood, drie jaar geleden, kwam Humblet terug naar Maastricht. 
Humblet zit niet bij de pakken neer. “Mijn scootmobiel brengt me overal. En tegen een vlucht met een Dakota zeg ik geen nee.”

Je las zojuist een gratis artikel


Niet alle artikelen zijn gratis, want zogeheten Plus-artikelen zijn alleen te lezen door abonnees. Zonder abonnees kunnen we namelijk geen betrouwbare regionale journalistiek maken. Je leest al onze artikelen vanaf €4,50 per maand.

Bekijk de aanbieding →