Dit is een Via Limburg artikel.

Column: In 1918 grijpen de islamieten van toen de macht, de katholieken dus

Print
Column:  In 1918 grijpen de islamieten van toen de macht, de katholieken dus

Charles Ruijs de Beerenbrouck verruilde in 1918 zijn zetel in de gemeenteraad van Maastricht voor het premierschap van Nederland. Afbeelding: collectie Rijksvoorlichtingsdienst

Bang voor een toekomst dat de Nederlandse premier ooit een islamiet is? In 1918 werd voor het eerst een katholiek minister-president van Nederland. Het Maastrichtse gemeenteraadslid Charles Ruijs de Beerenbrouck werd de hoogste baas in Den Haag. De protestanten en Koningin Wilhelmina zagen 100 jaar geleden in hem en zijn katholieke bende hét staatsgevaar.

Het nieuwe college popelt om van start te gaan. De namen van de wethouders zijn bekend. Om het nog even spannend te houden mogen we alleen nog niet weten wie welke portefeuilles gaat krijgen. Mooi die gespeelde spanning. De zes partijen hebben een toepasselijke naam aan het gesloten akkoord gegeven: ‘Maastricht onbegrensd en ontspannen’. Het meest blij van iedereen is zonder twijfel CDA Maastricht. Na acht jaar oppositie komen de christendemocraten met Vivianne Heijnen als wethouder terug aan de macht.

Katholieke politici maken al decennialang onderdeel uit van het CDA. Dat vinden we met zijn allen de gewoonste zaak van de wereld. Niet op de laatste plaats de medemens die graag hardop roept of met chocoladeletters schrijft dat islamieten onze identiteit bedreigen. Dat is best wel grappig. Precies honderd jaar geleden dachten de tegenwoordige partners van de katholieke CDA’ers – protestanten - precies zo over de paapse Nederlanders. Voor u heel hard gaat roepen: “Kump heer weer en euverdrieve is ouch ’n kuns”, lees eerst even verder.

In 1918 won, tot grote afschuw van de protestanten – de Roomsch Katholieke Staatspartij – de landelijke verkiezingen. Deze – eerste keer - winst van de voorloper van de KVP werd door de Hollandse machthebbers gezien als een nachtmerrie. In het Historisch Nieuwsblad van deze maand staat een mooi artikel. Dat geeft een beeld van hoe groot de paniek was bij de gevestigde orde en niet minder bij het Koninklijk Huis.

Voor wie nogal angstig is om de eigen identiteit te verliezen omdat zij die in iets anders geloven dan in Jezus Christus en zijn God de Vader ons de wil gaan opleggen:  een opfrissertje. In het najaar van 1918 liet de antirevolutionaire voorman Abraham Kuyper weten: “Boven de nok van dit kabinet waait de pauselijke wimpel”. Hij bedoelde daarmee te zeggen dat Nederland vanaf nu door de paus werd geregeerd. De protestanten zagen in de nieuwe katholieke premier Charles Ruijs de Beerenbrouck (1873 – 1936) niet meer of niet minder een lakei van het Vaticaan. Een buitenlandse heerser kwam hierdoor aan de macht. Katholieken stonden op het punt de protestantse identiteit te vernietigen. Koningin Wilhelmina dacht niet veel anders.

Toch gebeurde het. De tweederangsburgers van die tijd – onze katholieke voorvaderen – werden plots geregeerd door ‘eine vaan eus’. Door hun geloof gezien als vijanden van Nederland kregen hun eerste premier. Waar die Charles Ruijs de Beerenbrouck vandaan kwam? De geboren Roermondenaar nam in 1918! afscheid van Maastricht. Daar was dit staatsgevaar vanaf 1899 gemeenteraadslid geweest. Hoe het met de protestanten is afgelopen? Ze zijn er nog. Hun identiteit ook.

Praat ook mee over dit onderwerp

Geef ook jouw mening over dit onderwerpen stuur een mail naar de krant

> Neem een kijkje op onze Facebook-pagina