Spookrijden en met blote handen koffiebroodjes uit de bak vissen

Print
Spookrijden en met blote handen koffiebroodjes uit de bak vissen

Afbeelding: iStock

L-Magazine verslaggeefster Kristel Schreurs blogt wekelijks over wat haar de afgelopen week heeft beziggehouden. Dit keer over de idiote hoeveelheid producten in de supermarkt.

Het is woensdagavond acht uur. Ik maak mijn gebruikelijke rondje door de supermarkt. Geen echtparen die bij de vleesafdeling kissebissen over kippendijfilet of rijen bij de broodjescorner. Geen kinderen die met hun klotekarretje tegen je kuiten beuken of gehoorbeschadiging veroorzaken omdat mama het surprise-ei teruglegt. Ook incasseer ik zelf nauwelijks giftige blikken. Spookrijden en met mijn blote handen koffiebroodjes uit de bak vissen? Alles mag, tenzij op zaterdag.

Alternatieven
Dat er zo net voor sluitingstijd producten zijn uitverkocht; ik neem het voor lief. En waarom zou ik me er druk om maken? De schappen puilen uit met genoeg alternatieven. Zijn de cherrytomaatjes op? Dan neem ik kleine trostomaatjes, snoeptomaatjes of mini romaatjes. Is de magere yoghurt van het A-merk uitverkocht? Dan neem ik die van het huismerk, of kies ik voor halfvolle yoghurt, biologische yoghurt, roeryoghurt, Griekse yoghurt of boerenyoghurt. Zijn de goudrennetten op, de boterhammenworst of de karaktervolle kaas? Geen probleem. Keuze genoeg.

Pastasoorten
Met mijn karretje loop ik naast de rijen producten. Ik tel 63 soorten smeerbare boter, meer dan 100 pastasoorten, 29 verschillende blikken knakworst en 19 merken toiletpapier. Iedere dag rijden er vrachtwagens af en aan en iedere maand komen er nieuwe producten bij. Ready to eat-mango’s bijvoorbeeld, perfect voor het inslaan van iemands hersenpan. Goudeerlijk brood, graskaas gemaakt van huppelende koeien, ‘echte’ boter en flacons Sanex douchegel van vier kilo. De levensmiddelenindustrie bevat ontzettend veel bullshit. Staat het product niet ter discussie, dan doet de term het wel. Hoezo ‘echte’ boter? En wat moet ik me voorstellen bij ‘goudeerlijk’ brood? Mik dat de leugendetector glansrijk heeft doorstaan?

Plastic
De producten in mijn karretje zijn grotendeels verpakt in plastic. De kleine trostomaatjes bijvoorbeeld, en de Jazz appelen. Ook het boterkuipje, de kaasverpakking, het zakje dropveters en de flesjes vitaminewater: ze zijn van plastic. Elf multinationals, waaronder Unilever, beloven dat hun producten in 2025 verpakt zijn in recyclebaar plastic. De Europese Commissie is iets minder ambitieus en eist dat in 2030 alle plastic verpakkingen zijn vervangen door een duurzaam alternatief. Een besluit dat er, naar mijn mening, veel eerder had moeten komen. Het verdient prioriteit.

Wat ook prioriteit verdient, is de wildgroei aan levensmiddelen in de supermarkt. Waarom 15 soorten chocoladepasta en 10 soorten cola? Een strenge selectie van de supermarkt zou er niet alleen voor zorgen dat er minder plastic wordt verbruikt, ook zal het verspilling tegengaan. 

Je las zojuist een gratis artikel


Niet alle artikelen zijn gratis, want zogeheten Plus-artikelen zijn alleen te lezen door abonnees. Zonder abonnees kunnen we namelijk geen betrouwbare regionale journalistiek maken. Je leest al onze artikelen vanaf €4,50 per maand.

Bekijk de aanbieding →