Angolees Hananias dreigt na zeventien jaar te worden uitgezet

Print
Angolees Hananias dreigt na zeventien jaar te worden uitgezet

Hananias de Oliveira. Afbeelding: loraine bodewes

maastricht - Na een verblijf van zeventien jaar in Nederland dreigt nog steeds uitzetting. De 32-jarige Angolees Hananias de Oliveira is de wanhoop nabij. Hij doet zijn verhaal.

Acht studiepunten moet hij nog behalen in het eerste jaar van zijn hbo-opleiding Built Environment aan Zuyd Hogeschool in Heerlen, terwijl er nog vijftien te vergeven zijn. Dat komt dus wel goed met de 32-jarige Hananias de Oliveira, zou je zeggen, zeker omdat hij een meer dan goed gevoel heeft overgehouden aan het tentamen bouwkunde dat hij zojuist heeft afgelegd.

Droom
Terug in zijn Maastrichts appartementje zou de geboren Angolees dan ook het liefst uitgebreid verhalen over zijn droom van een glorieuze toekomst als ingenieur in de civiele techniek, maar de realiteit laat dat niet toe. Omdat de realiteit een nachtmerrie is, met het zwaard van Damocles als telkens terugkomend hoofdthema.

Luanda
Want hoeveel studiepunten Hananias de Oliveira ook behaalt, de kans dat hij binnenkort moederziel alleen met een plunjezak op vliegveld Quatro de Fevereiro in de Angolese hoofdstad Luanda staat, is onverminderd groot. Wat heet: na een verblijf van maar liefst zeventien jaar in Nederland, velt de Raad van State op korte termijn het finale oordeel. "Ik heb tot nog toe vooral pech gehad", zegt Hananias met betraande ogen.

Lees ook: Kritiek op arrestatie van asielzoeker Hananias

Hij doelt op de verschillende Nederlandse asielregelingen waarvoor hij niet in aanmerking kwam. Net te oud voor het kinderpardon bijvoorbeeld, net te laat in Nederland voor het generaal pardon. En op de zogenaamde discretionaire bevoegdheid van de staatssecretaris om voor hem een uitzondering te maken, heeft hij vooralsnog ook niet mogen rekenen. Omdat zijn situatie ‘niet schrijnend genoeg’ zou zijn. Tussen wal en schip dus, maar dan wel al zeventien jaar dobberend.

Burgeroorlog
Op z’n vijftiende werd Hananias in 2001 door vrienden van zijn vader op het vliegtuig gezet, opdat de jongen het door een genadeloze burgeroorlog geteisterde Angola kon verlaten. Hij kwam terecht in Nederland - "hoe dat allemaal precies is gegaan, moet je me niet vragen, dat werd door volwassenen geregeld" - waar hij tot op de dag van vandaag wel woont, maar nooit echt welkom is geheten. Niet gewenst, al zeventien jaar lang. Hananias zat vast in de detentiecentra van Zeist en Rotterdam, en woonde enkele maanden in het asielzoekerscentrum in Baexem.

In 2002 werd hij overgeplaatst naar Maastricht. Sindsdien doen gemeente en mensenrechtenorganisaties er alles aan om een toekomst voor Hananias in Nederland te garanderen. Zonder al te veel succes. Wat heet: enkele weken geleden stond de vreemdelingenpolitie weer eens voor de deur. Hij werd afgevoerd, eerst naar Roermond, vervolgens opnieuw naar Rotterdam. "Ik was zo bang dat ik daar, net als de vorige keer, negen maanden moest blijven. Zo bang, ik heb er nachtmerries van."

Doordat de Raad van State de aanvraag van een voorlopige voorziening honoreerde, duurde de hechtenis dit keer ‘slechts’ een week, en mag Hananias het oordeel ‘thuis’ in Maastricht afwachten.

Uitzendbureau
"Natuurlijk heb ik veel nagedacht over hoe het verder moet als ik terug naar Angola word gestuurd. Ik lees veel over dat land, in boeken en op internet. Maar geloof me, ik heb geen flauw idee. Ik ben in Nederland volwassen geworden, heb geen enkel contact meer met mijn familie. Hier ligt mijn basis, hier wil ik van waarde zijn. In Angola zullen ze me vragen wat ik in vredesnaam kom doen. Ik ben er per slot van rekening al zeventien jaar weg. En een uitzendbureau om te kunnen werken? Dat kennen ze daar niet."

Je las zojuist een gratis artikel


Niet alle artikelen zijn gratis, want zogeheten Plus-artikelen zijn alleen te lezen door abonnees. Zonder abonnees kunnen we namelijk geen betrouwbare regionale journalistiek maken. Je leest al onze artikelen vanaf €4,50 per maand.

Bekijk de aanbieding →