Ivo's Formule 1-blog: La douce France??

Print
Ivo's Formule 1-blog: La douce France??

Afbeelding: De Limburger

Ook de hele vrijdag blijft de plaats naast me in de perszaal van het Circuit Paul Ricard vrij. Vreemd, want er plakt een media-sticker op het bureau om duidelijk te maken dat de plek door iemand is gereserveerd.

Een etmaal later stel ik me voor aan Muriel Beaudoin, verslaggeefster bij www.toutf1.com, een Franse website. Ze is twee dagen lang mijn buurvrouw. Ik ken haar niet. Ze is geen permanente volger van het Formule 1-circus. Nieuwsgierig vraag ik of ze kan volstaan met slechts twee dagen aanwezigheid, nu er voor het eerst in tien jaar een Grand Prix in eigen land is. En dan volgt het verhaal dat, naar later blijkt, duizenden is overkomen. Muriel wilde vrijdagochtend haar persaccreditatie ophalen, in een kantoortje een kilometer of vijf van het circuit. Onderweg kwam ze bij Le Beausset, zo’n tien kilometer van de eindbestemming, vast te zitten in een file. "En acht uur later was ik bij het accreditatiebureau."

Nee, het is geen tikfout. Dit is La douce France!! Jaja, het zal wel, maar voorlopig zijn veel Formule 1-volgers en -fans weer voor even genezen van Frankrijk. Organiseren en improviseren, dat wil er niet echt lukken. Nu hebben ze daar in meer Zuid-Europese landen wel last van, maar op een of andere manier roept de ellende die ze er in Frankrijk van maken meer ergernis op dan elders. Het zal wel aan mij liggen, maar als ik vervolgens naar een oplossing zoek en de respons is slechts een kin die omhoog gaat en een handgebaar dat erop duidt dat mijn aanwezigheid niet langer gewenst is, roept dat ergernis op. In Italië wijzen ze je tenminste nog met elegantie en charme terug; Spanjaarden zijn goedmoedig; Portugezen reageren met hulpvaardigheid en Grieken delen de ellende met je. Zo kan het dus ook.

Vanwaar deze klaagzang? Welke planoloog is er ooit op het onzalige idee gekomen het Circuit Paul Ricard op de huidige locatie te bouwen? Vergelijk het met een circuit bovenop de Vaalserberg. Eén toegangsweg die ernaartoe leidt, c’est tout. Plus nog wat sluipweggetjes, maar die waren vrijdag hermetisch afgesloten voor alle verkeer. Waarom? Dat moet je in Frankrijk niet vragen; het is nu eenmaal zo. Gelukkig had ik een voorgevoel en bedacht me woensdag, na aankomst op de luchthaven onderweg naar het hotel, dat een omweg om alvast de parkeerkaart voor de persparking op te halen wellicht niet onverstandig zou zijn. De redding, want daardoor kon ik van meet af aan gebruikmaken van het enige sluipweggetje dat voorhanden is voor Formule 1-personeel en media. En al die duizenden fans, die niet eens stapvoets vooruit kwamen, de hoofdprijs hebben betaald, hun bestemming niet konden bereiken en rechtsomkeer moesten maken? Die werden met een arrogante blik weggestuurd en moeten zich niet aanstellen. Want, zo liet de communicatie-afdeling van het departement Var in een persverklaring weten: “The situation is gradually improving.” Wat een prachtig land, dat Frankrijk. Maar ik ga er weer niet op vakantie.