Reanimatie maakt indruk op jonge agente Janou: 'Lieve baby, ik vergeet je niet'

Print
Reanimatie maakt indruk op jonge agente Janou: 'Lieve baby, ik vergeet je niet'

Afbeelding: ANP/Politie

Janou Berckmans (24) liep begin dit jaar stage bij de politie in Limburg. Tijdens haar eerste nooddienst maakte ze van dichtbij mee hoe een baby'tje van net 10 weken oud gereanimeerd moest worden.

Het incident maakte een blijvende indruk op de jonge Limburgse. 'Het heeft een bijzondere plaats in mijn leven gekregen.' Ze schreef er een blog over, die leidde tot veel reacties. 

In het diepe
Het was een koude winterdag, die 10de januari waarop Janou haar eerste nooddienst draaide. "Dat was sowieso een spannende dag. Het was allemaal nieuw en ik was supertrots dat ik was aangenomen bij de politie. Dat was namelijk mijn grootste droom. Toen ik voor de spiegel stond met mijn uniform aan kreeg ik echt een euforisch gevoel." 

Janou werd direct in het diepe gegooid. Hoewel ze aanvankelijk met haar collega's op pad ging naar aanleiding van een melding over een woninginbraak, kwam er vervolgens een melding over een reanimatie. Janou: "Mijn collega vroeg: 'Wil je daar bij zijn?' Ja, tuurlijk wilde ik dat."

Geen ademhaling
Ter plaatse trof ze eerst twee familieleden aan die er wat verslagen bij stonden. In de woning zelf zag ze een vrouw met de handen in het haar zitten. "Ik dacht: die kijkt naar haar man of haar moeder of zo. Maar het bleek om een jonge baby te gaan."

Het zoontje bleek vanaf zijn geboorte een afwijking in zijn maagklep te hebben en al een aantal dagen buikgriep. Toen de moeder vreemde geluiden hoorde, ging ze kijken en zag dat er bloedachtig slijm uit zijn neus kwam. Hij zag blauw en had geen ademhaling. De vader van het kind belde meteen 112, terwijl de moeder haar zoontje reanimeerde totdat de hulpverleners er waren. 

Onmacht
Het beeld dat Janou vervolgens zag, gaat nooit meer uit haar hoofd: "Je voelt op zo'n moment de pijn en de onmacht van de ouders. Het enige wat ik dacht was: kom op kleintje, kom terug, kom terug! Jij verdient dit niet, 10 weekjes oud, je hebt nog een heel leven voor je."

Het ambulancepersoneel deed eerst diverse pogingen om het kindje te reanimeren. Janou besloot om de moeder bij te staan en haar te kalmeren. Janou: "Ze was echt in paniek, maar toch ook sterk. Ze bleef de hele tijd bij haar zoon. Ik stelde haar gerust door haar te zeggen dat haar baby in goede handen was."

Het kind werd uiteindelijk door de ambulancebroeders op een brancard gehesen en richting het ziekenhuis vervoerd. Janou en haar collega's reden zonder iets te zeggen achter de ambulance aan.

Opgevangen
Voor Janou zat daarmee haar nooddienst erop, maar het verwerken begon toen pas. Janou: "Op het bureau werden we heel goed opgevangen. We gingen rond een tafel zitten om het te bespreken, maar ik wist op dat moment niet goed wat ik moest zeggen. Pas later voelde ik dat ik de behoefte had om het een plaatsje te geven en mijn gevoel te delen. Daarom heb ik er uiteindelijk een blog over geschreven. Om mijn collega's alsnog te vertellen wat ik had willen zeggen." 

Nu, een half jaar later, heeft Janou eindelijk het gevoel dat ze het incident een plekje heeft kunnen geven. "Ik heb heel veel gesprekken gehad met mijn coach Jack, die me erg veel heeft geholpen. Het heeft veel indruk op me gemaakt, maar ik heb het een bijzondere plaats in mijn leven kunnen geven. Het heeft mijn kijk op het leven heel erg veranderd. Ik besef nu dat je moet genieten van alle kleine dingen in het leven en heb gezien hoe groot de liefde voor een kind kan zijn."

Droomberoep
Haar liefde voor het vak is er alleen nog maar groter door geworden. "Het is mijn droomberoep. Wat ik met mijn blog ook wilde laten zien is dat we als politie ook heel veel aan hulpverlening doen. We zijn geen robots, maar ook gewoon mensen. Mensen die zich af en toe kwetsbaar op mogen stellen en hun gevoelens mogen tonen."

Het jongetje overleed een dag na het incident in het ziekenhuis. Bij het gezin is Janou na een tijdje nog een keer teruggeweest. "Het was fijn om ze weer even te zien en te spreken." Ook hun zoontje heeft een speciaal plekje in haar hart gekregen. De laatste woorden van haar blog droeg ze dan ook op aan hem: 'Lieve baby, ik ga jou nooit meer vergeten.'