Waar was jij toen je hoorde van Nicky?

Print
Waar was jij toen je hoorde van Nicky?

Het graf van Nicky Verstappen. Afbeelding: ANP

BLOG - Ik was acht en samen met mijn ouders op visite bij mijn oom en tante in Helden. Het was warm en we speelden buiten. Mijn ouders zaten binnen bij de televisie. Er werd een kind vermist. Een jongen van elf uit de buurt.

Waar was jij toen je hoorde dat Nicky Verstappen werd vermist? Toen hij dood werd gevonden? Mensen in mijn omgeving zijn het nooit vergeten. Ik ben het nooit vergeten. Ik weet nog dat Nicky’s monument werd vernield en dat Rowwen Hèze het nummer Vlinder uitbracht. Ik moest huilen toen ik de aflevering bekeek waarin Derek Ogilvie op bezoek ging bij de familie Verstappen. Ook herinner ik me het moment dat een verdachte, kampoudste Barten, werd opgegraven.

De moord op Nicky Verstappen heeft op mij als kind diepe indruk gemaakt. Ook op mijn ouders. In november, een paar maanden na de dood van Nicky, liep ik weg om eerder bij de intocht van Sinterklaas te zijn. Een vreemde vroeg of ik misschien bij hem achterop wilde. Dat wilde ik wel! Hoe eerder bij Sinterklaas, hoe beter. Helemaal vooraan stond ik, toen ik een hand op mijn schouder voelde. Het was mijn vader; mijn lieve, boze vader. „Je kunt niemand vertrouwen!”, beet hij me toe. „Dat mag je nooit meer doen! Je weet toch wat er met Nicky is gebeurd?”

Dat wist ik maar al te goed. Terwijl ik een waarschuwing kreeg en mijn leven doorging, stopte dat van Nicky en zijn familie. De moord op hun zoon en broer achtervolgt hen als een schaduw, al twee decennia lang. Want wie heeft hun jongen vermoord?

Op het moment dat niemand het meer verwachtte, krijgt de schaduw opeens duidelijke contouren en een gezicht: Jos Brech. Brech is de man van wie het DNA op Nicky’s kleding afkomstig is. Hij is het die in 1998 in de buurt was van het zomerkamp. Hij is het die twintig jaar zweeg, een familie verscheurde en een gemeenschap ontwrichtte. En juist op dit cruciale moment, is hij zoek. Deze schaduw laat zich niet vangen. Hij is aan het zicht onttrokken, één met andere schaduwen. Misschien is hij wel dood?  Juist dat laatste is onverteerbaar. Voor de familie, voor Peter R. de Vries, voor politie en justitie. Mensen die de hoop nooit hebben opgegeven en vastberaden zijn de dader te vinden.

Afgelopen woensdag, de dag dat bekend werd dat er een honderd procent DNA-match is; ook dit moment zal ik nooit vergeten. Toch hoop ik dat deze dag, en al die dagen ervoor, wordt overschaduwd door een ander moment: de dag dat Brech levend wordt ingerekend. Nicky betekent overwinning en God, wat hoop ik dat zijn naam eer wordt aangedaan. Wat hoop ik dat deze zoektocht snel eindigt. Want pas dan is er ruimte voor Nicky. Zoals het hoort. Zoals het zou moeten zijn.

Wil je niets missen van L-magazine?

Volg ons dan ook op Facebook en Instagram!