Hans' Formule 1-blog: Het verkeerde standbeeld?

Print
Hans' Formule 1-blog: Het verkeerde standbeeld?

Het beeld van Fangio op Monza. Afbeelding: De Limburger

Een persoonlijk Formule 1-blog van onze verslaggever in Monza, Hans Straus.

Wie voor het eerst op Monza is voor de GP van Italië kan onmogelijk om de geschiedenis van de meest historierijke baan (gebouwd in 1922) op de F1-kalender  heen. Een Formule 1-verslaggever al helemaal niet. De kombaan waar de waaghalzen van weleer met hun leven speelden, lonkt als eerste. De hellingsgraad is verbluffend. Het lijkt een muur, maar er hebben toch echt ooit F1-bolides overheen gescheurd. Het grijze verleden wordt hier gekoesterd, want de sloopplannen voor de oude baan zijn al lang na collectieve verontwaardiging in een bureaula verdwenen.

Dan is er de rauwe passie voor Ferrari. De Italiaanse fans schromen niet om hun onvoorwaardelijke liefde te betuigen aan de renstal uit Maranello. Hun kleding, spandoeken, hun volharding als het gaat om een handtekening van Vettel of Räikkönen; ze zijn zo verliefd op het scharlakenrood als een schooljongen op die bloedmooie en onbereikbare juf.

Regen
Op de vrijdag van de vrije trainingen regent het en zijn diverse tunnels van het stokoude complex in het bosrijke park van Monza ondergelopen. En dus verloopt de dagelijkse rit via een omweg. Bepaald geen straf, want er valt van alles te zien. De mensen bij de worstkramen, de verkopers van F1-nostalgia, de fans die op de foto gaan bij het standbeeld van Juan-Manuel Fangio; ze trekken zich van het overvloedige hemelwater niets aan. Nog ruim voor het middaguur wordt er in een worstkraam rode wijn uit de fles gedronken door Ferrari-fans. Waar anders dan in Monza?

Toch zit dat standbeeld van Fangio (1911-1995) me niet lekker. Natuurlijk, de Argentijnse maestro reed voor diverse Italiaanse teams en won vijf wereldtitels. Hij had in 1952 een ernstig ongeluk op Monza, maar won er ook in 1953, ’54 en ’55. De erelijst van Fangio is overweldigend, maar waarom staat juist hij levensgroot in brons vereeuwigd met zijn Mercedes op Monza? Je zou eerder een manshoog afgietsel van een Italiaanse aas verwachten op het historische circuit.

Bijvoorbeeld van Giuseppe Campari (1892-1933). Hij overleed nota bene op 10 september 1933 op Monza tijdens een inktzwart raceweekeinde waarbij in totaal drie doden vielen. Campari was een kleurrijk figuur. De rondborstige Bourgondiër kon niet alleen geweldig sturen – hij won GP’s in Frankrijk en Italië en de straatrace Mille Miglia twee keer – hij was ook een gevierd operazanger.

Race
De race op Monza in 1933 zou zijn laatste worden, want hij had op aandringen van zijn eveneens zingende echtgenote Lina Cavalieri definitief gekozen voor de operabühne. Een dramatisch leven, dramatisch beëindigd. Ik heb geen eerbetoon aan Il Cavalière kunnen ontdekken, maar als dat geen metershoog standbeeld op Monza waard is…         

     

Elke GP kans op 100 euro!

Speel gratis mee met het Formule 1-spel

Voorspel bij elke Grand Prix de uitslag en maak kans op mooie prijzen. De 1e plaats is goed voor 100 euro, de 2e plaats is 50 euro en 3e plaats is 25 euro.

> delimburger.nl/f1