'Pap, ik ga vanavond naar de parenclub'

Print
'Pap, ik ga vanavond naar de parenclub'

Afbeelding: Peter Schols

BLOG - "Paardenclub?” Mijn vader denkt dat de autocorrect van mijn telefoon het heeft overgenomen. "Nee pap, ik ga vanavond naar de parenclub”, zeg ik.

Ik kijk naar mijn schermpje en zie dat vaders aan het typen is. Terwijl hij zijn tijd neemt, voeg ik er haastig “voor L-magazine” aan toe. Het duurt even voordat ik het woordje 'oké' zie opdoemen. Ik moet lachen.

'Oké' is zijn manier om te laten weten dat hij de dingen die zijn jongste dochter doet, bekritiseert, doch zich realiseert dat die dochter al 28 is. Ik reageer met een lachend poppetje waarbij de tranen uit de ogen springen. Ik vind het ook echt om te lachen. Mijn vader vindt het niet om te gieren, integendeel. Hij vuurt meteen een volgende vraag op me af. “Gaat je vriend mee?”, lees ik. Ik antwoord dat ik met een collega ga. Een vrouwelijke. Geduldig wacht ik op een reactie als de telefoon gaat.

Even vraag ik me af wie hier de journalist is. Mijn vader wil alles weten. Met welke collega ik ga – ‘Geertje’ -, of we dan ook doen alsof we een stel zijn - ‘Haha nee man gek’ -, hoe ik ga – ‘met de auto’ - en wat mijn vriend ervan vindt - ‘Hij heeft er geen problemen mee’. Net als ik me bedenk dat mijn vader en ik een goed team zouden zijn tijdens een avondje 30 Seconds, komt de vraag “Waarom moet jij dit weer doen?” Tja.

Vaders en ik zijn uit hetzelfde hout gesneden. Het enige verschil is dat zijn hout volgens een sjabloon met een figuurzaag is bewerkt en dat van mij zonder sjabloon en met een botte bijl. Hij denkt, stippelt dingen uit en bekritiseert alles wat niet gangbaar is. Ik doe, stippel niks uit en ben supernieuwsgierig naar alles wat niet gangbaar is.

Dat verschil heeft in het verleden weleens voor conflicten gezorgd. Bijvoorbeeld die keer dat ik hem vertelde dat ik mijn baan als lerares had opgezegd om in de kroeg te gaan werken. Of die keer dat hij ontdekte dat ik een affaire had met een man die twintig jaar ouder was. “Hij komt er hier niet in! Je maakt er nu een eind aan!” Ik hoor het hem nog zeggen.

Nu gaat zijn jongste meisje – voor haar werk, dat wel – naar een parenclub. Een locatie waar, ik citeer vaders, ‘alleen maar mannen van middelbare leeftijd komen voor seks en je als jonge meid erom vraagt aangerand te worden’. Mijn vader overtuigt me niet met zijn pleidooi, en dat weet hij. Net als hij ben ik stronteigenwijs.

“Wat doe je voor een kleding aan?”, vraag hij als het gesprek dreigt stil te vallen. Ik antwoord dat ik geen idee heb. Lachend voeg ik eraan toe dat ik het zweepje thuis zal laten. “Oké”, hoor ik aan de andere kant van de lijn. Het blijft voor hem lastig te accepteren dat zijn paardenmeisje nu toch echt volwassen is.

>> Kristel Schreurs is journaliste voor L-Magazine van De Limburger en schrijft op deze plek over wat haar bezighoudt. Het artikel over de parenclub verschijnt op zaterdag 6 oktober in L-magazine en op www.delimburger.nl/L-Magazine