Ivo's Formule 1-blog: De weg wijzen

© De Limburger

De vraag duikt regelmatig op: als geld geen rol speelt en ik mag precies één Grand Prix uitkiezen, welke race moet ik dan bezoeken? Een lastige vraag, want welke criteria hanteer je om het juiste advies te geven.

Ivo op den Camp

Ga je voor traditie, staan Monza, Silverstone en Suzuka aan top, met een lichte voorkeur voor de Italiaanse variant vanwege de passie voor Ferrari. Zij die van chaos houden, moeten naar Sao Paulo. Dat geldt ook voor degenen die er van gedroomd hebben ooit in een gangsterfilm te figureren. De kans dat je in de Braziliaanse metropool vanzelf in zo’n situatie belandt, is aanzienlijk. Mexico-City doet nauwelijks onder voor Sao Paulo, maar de ligging van Interlagos naast een favela is uniek. Liefhebbers van luxe zijn het best bediend in Abu Dhabi. Protserige pracht en praal, maar de ziel voor racen is er ver te zoeken. En ’n no go-race? Daar gaat Sotsji met de eerste prijs aan de haal, op korte afstand gevolgd door de Grand Prix van China. Die laatste heeft in elk geval nog de nabijheid van een wereldstad als Shanghai.

Voor het overige scoren alle Grands Prix een ruime voldoende, met twee uitschieters naar boven: Monaco en Singapore. Daar is het kostenplaatje ook naar, ofschoon Monaco nog een uitwijkmogelijkheid heeft om richting Nice of Menton onderdak te zoeken en niet in het prinsdom zelf te verblijven. Singapore heeft alles wat Monaco ook heeft, met nog wat plusjes: racen in de nacht, wat voor een volstrekt unieke ambiance zorgt, én de Singapore Flyer, een reuzenrad van 165 meter hoogte. Eén rondje duurt een half uur, kost omgerekend bijna vijftien euro, maar is geen verloren moeite. Een skyline om te watertanden en – als het ritje wordt gemaakt op het moment dat Max Verstappen c.s. in actie zijn - een unieke kijk op Formule 1-racen: alsof je met een helikopter vlak boven het circuit zweeft.

Singapore heeft ook één groot nadeel: de klamme, tropische hitte die bij elke beweging het zweet doet uitbreken. Het is de enige reden om de taxi te nemen voor het ritje van amper twee kilometer tussen hotel en perscentrum. Maar in de multiculturele metropool doet zich jaarlijks een vreemd fenomeen voor: de taxichauffeurs zijn niet op de hoogte van de juiste route naar de eindbestemming. De balans op moment van schrijven: vier keer is mijn taxirit geweigerd, omdat de chauffeur bij hoog en bij laag blijft beweren dat alle wegen richting circuit zijn geblokkeerd. De overige keren kostte het overredingskunst om duidelijk te maken dat taxi’s weldegelijk tot vlakbij de media-ingang kunnen komen. Met als gevolg dat een Limburgse verslaggever een plaatselijke taxichauffeur hartje Singapore de weg moet wijzen. Maar als dat het enige nadeel is….

Wil je alle Plus-artikelen lezen?

Dagelijks publiceren we meer dan 100 Plus-artikelen op onze site & app. Nieuws, achtergronden, analyses, reportages, interviews en columns. Word nu digitaal abonnee en kies voor een jaar lang korting of maandelijkse flexibiliteit.

Kies digitaal