Dit zijn vier van de leukste huisdieren van Limburg

Print

De vorige eigenaar knipte de oren van Faddai af, omdat het hondje doof is. Afbeelding: Loraine Bodewes

Huisdieren zijn hot. Dat bleek wel toen we jullie op Facebook vroegen de leukste foto van je huisdier te delen. Een vloedgolf aan portretten van honden, katten, konijnen en parkieten was het gevolg. Uit 120 inzendingen kozen we de vier leukste. Maak kennis met Balou, eekhoornduo Chip en Senn, Oscar en Faddei.



Balou (11), Duitse staande grote Münsterlander, Noorbeek
De helft van het dorp houdt van Balou. De andere helft spreekt er schande van. Zijn baasje zou hem niet onder controle houden. "Wat natuurlijk ook zo is”, grinnikt baasje Eva. "Een tijd geleden kreeg ik een boos telefoontje van de slager: Balou was vast begonnen aan de proeverij die de slager zorgvuldig had voorbereid. Ook de bakker weet hij te vinden. Hij krijgt er altijd een broodje.”

Eva kan erom lachen, maar heeft al heel wat te stellen gehad met haar hond. "In Eijsden, bij dorpsgenoten in bed en op het politiebureau in Voeren: we hebben Balou op alle mogelijke plekken opgehaald. Houd maar eens een hond binnen die deuren kan openmaken en uit ramen springt. Nee, never a dull moment met Balou.”

Ondanks zijn streken zegt Eva nog nooit zo’n lieve hond te hebben gehad. "Hij lijkt op Pluto, is avontuurlijk en het liefst overal bij aanwezig. Het is mijn maatje. Toen mijn man overleed, vond ik een hond wel zo safe.” De advertentie waarmee voor Balou een baasje werd gezocht, bleek het winnende lot uit de loterij. "Hij gromt niet, bijt nieten blaft nauwelijks. Ik kan me als eigenaar van vakantiewoningen geen betere gastheer wensen. Balou is net een mens, een puber. Een ongeleid projectiel, dat er als de kippen bij is als er iets te knuffelen of snacken valt. Hij zit zelfs naast me aan tafel!”



Chip en Senn (1), Japanse eekhoorns (Sciurus lis), Kessel
In tegenstelling tot de eekhoorns die je in het bos ziet, mag je deze eekhoornsoort als huisdier houden. "Je hoeft ze niet uit te laten, ze maken weinig geluid, eten alleen nootjes en je kunt er uren naar blijven kijken”, zegt eigenaar Pierre. "Vroeger hadden we ook eekhoorns. Ze waren tam, renden door het huis en zaten in de gordijnen. Mijn moeder vond het niks, mijn vader was verzot op de beestjes. Ook ik heb er goede herinneringen aan; ik nam ze gewoon mee in de zakken van mijn legerjack.”

Pierres wens ze ooit zelf te houden, kwam met de komst van Chip en Senn uit. Hij bouwde een grote volière en kocht de twee eekhoorns bij een fokker in Brabant. "Ik koos bewust voor de Japanse lis. De Japanse eekhoorn lijkt erg op de eekhoorn zoals wij hem kennen; hij heeft ook dezelfde lengte. Deze eekhoorns kunnen goed tegen kou - krijgen een wintervacht en houden geen winterslaap - en ookde zomer hebben ze goed doorstaan. Deze soort kan wel twaalfjaar oud worden.”

Pierre hoopt dat het paar binnenkort een nestje krijgt. "Chip eet uit mijn hand, maar is niet tam. Als het stel binnenkort jongen krijgt, dan kan ik ze vanaf het begin mee opvoeden en tam maken. Dat lijkt me super.”



Oscar (8), Europese korthaar, Heythuysen
Keizer Oscar wordt-ie genoemd. En dat is niet zonder reden. "Hij drinkt alleen spa blauw en lust geen Nederlandse kattenbrokken. Snoepjes wil hij alleen als ze op een dienblad liggen”, vertelt baasje Lidia.

Oscar weet wat hij wil. En hoe hij het wil. Coldplay op de radio? Alsjeblieft niet. Ligt hij in zijn tijgermandje en Viva la Vida schalt door de speakers, dan vliegt Oscar weg. Ook staat de kat het niet toe dat zijn baasje eerder naar bed gaat dan hij. Hij wil eerst een plekje zoeken op het grote bed. Gaat Lidia eerder, dan kan ze rekenen op de streken van mister Oscar. "Ik zorg ook dat ik nooit te lang van huis blijf. Doe ik dat wel, dan ligt er een drol naast de kattenbak.”

Het mag duidelijk zijn dat de kater een gebruiksaanwijzing heeft. "Hij komt uit het asiel. Toen we langs de kattenverblijven liepen, kon geen enkele kat rekenen op de goedkeuring van mijn dochter. Tot ze Oscar zag; de kleine, rode kitten in het washok. Moederziel alleen zat-ie daar, bang voor alles en iedereen. Toen mijn dochter riep dat ze hem wilde hebben, moest ik wel even slikken. Nu hoort hij erbij. Oscar, vernoemd naar de Spaanse wielrenner Freire, is mijn oogappel. Zeker nu mijn dochter in Parijs woont en ik haar minder zie.”



Faddei (8), vuilnisbakkenras, Meerssen
"Nee, een schoonheid is het niet. Dat zien wij ook wel”, lacht baasje Daniël. Het maakt de viervoeter niet minder geliefd. Faddei, Russisch voor ‘dapper hart’, werd gevonden op een Spaanse vuilnisbelt. Hij was broodmager en had geen oren. "Faddei is doof geboren. Omdat zijn oren geen functie hadden, besloot zijn vorige baasje de oortjes af te knippen.”

De hond werd door een Nederlandse stichting gered en in een asiel geplaatst. "Daar werd de kwetsbare hond gebeten door andere honden. Daarop werd met spoed een adoptieadres gezocht”, zegt zijn baasje. Het adres werd gevonden in Ulestraten. "Je zou denken dat Faddei schuchter is, angstig. Maar het tegendeel is waar. Hij is stokdoof en kán niet luisteren, maar is ontzettend lief. Hij is wat op zichzelf, maar goed van vertrouwen. Hij volgt me overal en is ontzettend dol op water.”

Daniël heeft nog drie honden. Als hij moet werken, is het viertal bij zijn ouders, die zes honden hebben. "Het is een drukke bende in de tweekapper van mijn ouders. Maar om er eentje in de kou te laten staan? Nee, geen denken aan. Dit zijn allemaal honden met een rugzakje; rescue dogs uit Spanje, Portugal en Bulgarije, die allang dood waren geweest als wij ze niet hadden opgevangen. De zorg voor de beesten weegt voor ons vele malen zwaarder dan een vakantie.”