Zaak-Euroturbine: fraude als 'noodgreep'

Print
Zaak-Euroturbine: fraude als 'noodgreep'

Afbeelding: iStock

Venlo - Drie medewerkers van Euroturbine staan voor de rechter wegens exportfraude met Iran. Het OM wil hen plukken voor minstens 13 miljoen euro. De hoofdverdachte rept op de tweede zittingsdag van een 'bedrijf onder druk'.

Hoofdverdachte Parviz T. gedraagt zich tot dusverre voorbeeldig in de rechtszaal. Hij geeft beheerst antwoord op de vragen van de rechter en ondergaat het proces, dat draait om illegale export van goederen van zijn Venlose bedrijf Euroturbine naar Iran, ogenschijnlijk kalm. Totdat de rechtbank op de tweede zittingsdag is aangekomen bij het afpellen van de gebeurtenissen rondom een zending goederen naar Teheran. Medeverdachte Jan H. krijgt het te kwaad en even later toont ook T. voor het eerst emoties. "Dit was een fout, de grootste vergissing ooit gemaakt."

Vergunning
T. doelt op het "over het hoofd zien" van de meldingsplicht toen zijn bedrijf via Duitsland een lading turbine-onderdelen naar Iran doorverkocht. Het ging om 'dual use'-goederen, producten die gebruikt kunnen worden voor civiele doeleinden, maar in theorie ook voor het ontwikkelen van massavernietigingswapens. Voor die materialen is een vergunning nodig. En Euroturbine kreeg die niet, zo oordeelde het Ministerie van Economische Zaken. De turbine-onderdelen konden immers gebruikt worden voor het bouwen van gasturbines. Die kunnen weer energie opwekken die nodig is voor kernactiviteiten, zoals het verrijken van uranium. Iran vormde in die tijd, een jaartje of tien geleden, een risicofactor op dat gebied. Ergo: de zeven kisten aan turbine-onderdelen die T. en consorten klaar hadden liggen, mochten Iran niet in. Toch kwamen ze er. Via een doorverkoopconstructie met een Duits bedrijf. Duitsland was wat minder streng in de leer aangaande vergunningen, beredeneerde Euroturbine. Ze maakten er, bewust of onbewust, geen melding van. En dat is wél verplicht als de export via andere landen gaat. De verdachten verscheepten hun vracht met een U-bocht alsnog naar Teheran. 'Op hoop van zegen', zo omschrijft de rechter het.

Druk
T. buigt zijn hoofd. "Het spijt ons enorm. We hadden het moeten melden, of anders juridisch advies moeten inwinnen. Dat is echter duur. Wat we hebben gedaan is niet juist. Maar verplaatst u zich eens in onze schoenen." T. beschrijft een bedrijf onder grote druk. Een onderneming die "voor negentig procent" draait om de export met Iran. Als je dan ineens, vanwege nieuwe regelgeving, wordt geconfronteerd met zo'n verbod, is dat een harde klap. Je zit met onverkoopbare waar, boze klanten en een financiële strop. "Ik hoop dat u daar rekening mee houdt", doet T. een beroep op enige clementie bij de rechters.

Fraude als noodgreep. Of de rechtbank daar gevoelig voor is, moet straks blijken. Het trio heeft nog een hoop uit te leggen. Nog negen zittingsdagen te gaan.

Lees ook: Zaak-Euroturbine: drie getuigen opgeroepen

Toegang tot alle Plus-artikelen?

Je las zojuist een gratis artikel, maar niet al onze journalistiek is gratis. Dagelijks publiceren we meer dan 100 Plus-artikelen in de vorm van nieuws, achtergronden, analyses en opinie.

Onze verslaggevers zijn 24/7 bezig met het schrijven van deze verhalen. Zodoende geven we duiding aan het nieuws en helpen we jou met het vormen van een mening.

Word nu abonnee en lees al onze Plus-artikelen voor slechts 1,04 per week.

Bekijk de actie-abonnementen