Dit artikel is exclusief voor jou als abonnee van De Limburger te lezen
Plus-artikelen zijn exclusief voor abonnees van De Limburger. Verder lezen?

Doodskist van door zware storm omgewaaide bomen

Een tweede leven. Honderden bomen waaiden afgelopen januari om bij de westerstorm in Weert. Een groep inwoners wil ze redden van de versnipperaar. Hun idee: geef het hout aan de gemeenschap.

Iets dat 100 jaar heeft gestaan, moet je niet in een uurtje verbranden of versnipperen. Dat vinden de vrijwilligers van de nog jonge stichting Weerterlandhout. Ze willen gekapte bomen een tweede leven geven.

Zware storm
Van de gemeente Weert namen ze ruim honderd bomen over die sneuvelden tijdens de zware storm in januari. Afgelopen zaterdag werd een deel van die voorraad in stukken gezaagd bij Adriaens Molenbouw. Kunstenaars, meubelmakers, houtsnijders en hobbyisten struinden tijdens een open dag langs het hout.

Een van de initiatiefnemers is de gepensioneerde chemicus Peter Ramaekers. Hij wordt gedreven door de duurzaamheidsgedachte: "Veel gemeenten beschouwen gekapte bomen als afval. Ze gaan direct de versnipperaar in. De snippers worden vervolgens gebruikt in energiecentrales. Het is spijtig dat veel bomen terechtkomen in een keten die koolzuurgas produceert. Terwijl, en dat is onze gedachte, je ook de inwoners kunt laten profiteren van de gekapte bomen door er bijvoorbeeld een bankje van te maken. Op die manier draag je eveneens bij aan de klimaatdoelstellingen."

Afgekeken
De vrijwilligers zeggen het idee te hebben afgekeken van Stadshout Amsterdam, een stichting die gekapte stadsbomen omtovert tot straatmeubilair. Zo kan het zijn dat de boom uit het park, waaronder je eerder een boekje lag te lezen, een paar maanden later een parkbank is geworden op diezelfde plek.

Terug naar Weert. Bij de grote werkruimte van Adriaens Molenbouw ligt de helft van de ‘stormbomen’ opgeslagen; van eiken en platanen tot aan beuken, iepen en linden.

Doodskist
De houtzagerij draait zaterdag op volle toeren, ziet ook bezoeker Eddy Nijsen. De Limburgse ontwerper weet zo’n beetje alles van houtbewerking. De opslagplaats is een walhalla voor hem. Met de vrijwilligers denkt hij na over het tweede leven van de bomen. Een fascinerend gesprek.

Nijsen: "Ik maak er pennen, schalen of urnen van." Een vrijwilliger: "Kijk aan, wij spelen met de gedachte er doodskisten van te maken. Het hout dat snel vergaat, zoals dat van de populier, is perfect materiaal voor een duurzame kist."