Dit is een Via Limburg artikel.

Passie voor precisiewerk wordt getemperd door de tijd

Print
Passie voor precisiewerk wordt getemperd door de tijd

Reparateur Ed Schoens bij het eeuwenoude raderwerk van de klok in het Dinghuis. “Als ze me nodig hebben, kom ik toch weer opdraven. Ik kan het niet laten.” Afbeelding: Sjak Planthof

De jaren gaan tellen voor Ed Schoens (75), sinds 1989 reparateur van de grote klok op het Dinghuis. Zijn precisiewerk is onlangs overgenomen door klokkenmakersbedrijf Eijsbouts uit Asten.Een passie laat je echter niet zomaar los. Als ze zijn expertise nodig hebben, staat Schoens paraat. Alleen dat traplopen...

Maastrichtenaar Ed Schoens (75) komt sinds 1989 naar het Dinghuis als er ‘iets’ aan de hand is met de torenklok. Het eeuwenoude uurwerk is een passie van hem geworden. Als de klok door de tand des tijds niet meer naar behoren loopt, legt hij er zijn eer in om het raderwerk waar hij van is gaan houden weer in het gareel te krijgen. 

Traplopen
De voormalig directeur van constructiebedrijf Delta geniet inmiddels al jaren van zijn pensioen. Maar voor de klok van het statige pand aan de Kleine Staat maakt hij een uitzondering. Bij ‘strubbelingen’ beklimt hij toch weer de vele trappen naar het raderwerk op de vierde verdieping. Al gaat hem dat wel steeds zwaarder af. “Een lift zou een uitkomst zijn.”

Motortje met kettingen
Schoens raakte in 1989 bij toeval betrokken bij misschien wel de oudste torenklok van Nederland, die dateert uit 1390. Hij kwam  bij een bezoek aan gereedschappenzaak Van der Ree de onderhoudsman van de klok in het Dinghuis tegen. “Die wilde het mechanisme van de klok automatiseren, maar dat lukte niet.” Schoens verdiepte zich er in en ontwierp een motortje met kettingen. De klok liep weer. “Die kettingen zitten er nu alweer bijna 30 jaar.”

Blauwdruk
Op de verdieping in het Dinghuis waar het raderwerk van de klok staat, spreidt hij zijn bouwtekeningen van destijds uit op tafel. “Die tekening heb ik bewaard. Dat is de blauwdruk”,  zegt de technisch bouwkundige niet zonder trots. Ook een schema met datums van ‘inspectie en smering’ getuigt van zijn toewijding aan de klok.

Eureka!
In de loop der jaren kwam hij opdraven als er afwijkingen waren geslopen in de tandwielen die de slinger van de klok aansturen. Ook bij het instellen van zomer- en wintertijd wordt Schoens opgeroepen. De laatste keer dat hij uitkomst bood, was in 2016 toen de klok haperde. Het duurde lang om de oorzaak vast te stellen. “Het kroonjuweel was door spelingen uit het lood komen te staan.” Hij bijt zich dan vast in de materie. “Ik ga ‘s nachts malen als iets het niet doet. Opeens denk ik dan: eureka!” Omwonenden van het Dinghuis mogen hem dankbaar zijn. Een aantal jaren geleden ontwierp hij een mechaniek waar door de klok niet meer slaat tussen elf uur ‘s avonds en zeven uur ‘s ochtends.

Precisiewerk
Is Schoens onmisbaar? Nee, dat niet. Maar de ervaring van de afgelopen decennia leert dat het aan de gang houden van een eeuwenoud uurwerk precisiewerk vereist. Wat dat betreft heeft hij alle vertrouwen in zijn opvolger, klokkenmakersbedrijf Eijsbouts uit Asten. 

Uniek
Eijsbouts werd twee jaar terug benaderd door de gemeente (eigenaar Dinghuis), nadat Maastricht Marketing (voorheen VVV) meldde dat Schoens had aangegeven dat hij steeds meer moeite kreeg met het beklimmen van de trappen naar het raderwerk. Samen met Eijsbouts heeft hij inmiddels de ins en outs van de klok doorgenomen. “Ik merkte al meteen dat het voor hen geen abracadabra was. Dat geeft een gerust gevoel. Ze zagen wel dat deze klok uniek is.” 

Praat ook mee over dit onderwerp

Geef ook jouw mening over dit onderwerpen stuur een mail naar de krant

> Neem een kijkje op onze Facebook-pagina