'Onder arbeiders is bier vaak populairder dan socialisme'

Print
'Onder arbeiders is bier vaak populairder dan socialisme'

Afbeelding: De Limburger/Stefan Koopmans

COLUMN - Ik zat in Heerlen op een terras tussen mensen in rode shirtjes. Hier, in zijn stamcafé, zou Frans Timmermans vandaag bekendmaken dat hij lijsttrekker wordt van de PvdA bij de Europese verkiezingen en als het meezit ook de opvolger van Juncker, die man die altijd iedereen zoent, waarbij het er nooit lekker uitziet.

Timmermans’ partij is in Heerlen maar één zetel groot; Heerlen houdt al heel lang veel meer van die andere partij met rooie shirts. Aan het tafeltje waar ik eerst zat, zaten twee mannen die hier duidelijk waren vanwege het café, niet vanwege de partij. “Ik ben politiek doofstom”, zei de een tegen de ander, en gaf hem zijn pils aan – het was immers alweer half vijf, en onder arbeiders is bier vaak populairder dan socialisme. 

Er kwamen steeds meer opgetrommelde partijleden bij. Sommigen droegen geen rood shirt, maar een rood petje. ‘Make Europe Great Again’ stond er niet op, wat ik nog wel grappig had gevonden. Ik vraag me altijd af of er iemand naar een politicus op televisie kijkt en dan allemaal mensen in dezelfde shirtjes en met dezelfde petjes om hem heen ziet staan en dan denkt: daar wil ik ook bij horen.

Het wachten was op Timmermans, en de wachttijd op het terras werd gedood met roddels over de politiek in Heerlen en seks, en het verband tussen beide. Ik weet niet of de roddels kloppen, maar na een kwartier Heerlense seksverhalen dacht ik wel: het zou eigenlijk jammer zijn als ze niét kloppen.

Toen kwam Timmermans op, onder de klanken van We Take Care Of Our Own van Bruce Springsteen. Alleen daarom ben ik al ongeschikt voor politiek: zelfs als iemand als Erdogan zou opkomen onder Springsteen, vrees ik dat ik blind op hem zou stemmen. Ik interviewde ooit op de radio Joop Wijn, die toen gold als een enorm talent binnen het CDA. Een slimme, leuke vent. Tot hij vertelde wat zijn lievelingsnummer was: My Heart Will Go On van Celine Dion. Hij was pas bij ‘go’ en ik wist al dat ik nooit op hem zou stemmen.

Timmermans had een mooie speech. Niet in acht talen, zoals de stamgast naast mij had aangekondigd, maar gewoon in het Nederlands. Hij vertelde over zijn opa en de mijnen. Fraai is dat: alle mensen uit de Oostelijke Mijnstreek die ik ken, refereren geregeld aan de mijnen, al hebben ze die zelf nooit meegemaakt. Het is een vaak gehoorde klacht dat de mijnhistorie niet zichtbaar genoeg is in de publieke ruimte. Het is wél verdomd goed gelukt hem over brengen op de volgende generatie. 

Om half zes was Timmermans klaar, en liep ik terug naar mijn auto. Ik zag twee mannen in de weer met een auto op een grote, gele oplegger. Een man had een oranje overall aan, de andere een blauw pak. Ik dacht nog even hoe grappig het was dat de auto die ze optakelden zo op die van mij leek, tot ik zag dat het die van mij wás. Het bleek miscommunicatie: er was een verbodsbord neergezet, maar op de verkeerde plek. Een van de mannen maakte een grapje over Heerlen, en dat er hier normaal nooit iets spannends gebeurt. Daar geloofde ik sinds vanmiddag niks meer van.