Enne? Hoe Toos ‘eine vaan us’ werd

Print
Enne? Hoe Toos ‘eine vaan us’ werd

Toos’ aanstekelijke lach hoor je helaas niet via een foto. Afbeelding: Karlijn van der Graaf

Maastricht / Itteren - Karlijn van der Graaf spreekt in Maastricht wildvreemden aan en vraagt hen naar het rapportcijfer van hun leven. Haar miniatuurtjes verschijnen om de week in Via Maastricht. Dit is de eerste bijdrage op De Limburger Maastricht. Toos geeft haar leven een acht.

De deurbel gaat: Thuiszorg. Toos’ ogen moeten gedruppeld worden. Vanmorgen om zeven uur hielp een andere medewerker haar. “Het zijn stuk voor stuk schatten hoor, al komen ze wat vroeg in de ochtend op mijn leeftijd.”
 
Fysiek zit het niet mee: het lopen gaat niet meer kwiek en vijf jaar geleden werd ze getroffen door kanker. Hoewel ze zelf vindt dat het in mentaal opzicht ook wat achteruit gaat, wekt ze die indruk allerminst. Vandaag krijgt van Toos een 7. Ze voelt zich voor het eerst sinds lange tijd niet ‘hondsmoe’.

Haar Maastrichtse lieverd
49 jaar geleden kwam Toos naar Maastricht. Voor de liefde, om precies te zijn. Dat kwam zo: haar oom had kennis aan een weduwnaar, die op zoek was naar een ‘nieuwe moeder’ voor zijn twee kinderen, en een ‘maatje’ voor hem zelf. De oom vertelde hem dat hij nog wel een nichtje achter de hand had’, en besprak zijn idee met de moeder van Toos. Op diens vraag of Toos wellicht ook wat geld in te brengen had, reageerde zij beslist: “Nee hoor, ze geeft altijd alles uit, dus anders laat je het maar!” Het kwam er toch van. Eerst gingen er brieven op en neer tussen Maastricht en Utrecht. Na een tijdje trok Toos in bij het gezin van haar ‘lieverd’, zoals ze hem, tien jaar na zijn overlijden, nog steeds noemt. Hun trouwdag is de 10 in haar leven, net als de geboorte van de twee kinderen die zij samen kregen. In totaal is ze twee zonen en twee dochters rijk, want zo benadrukt ze: “Ik heb vier lieve kinderen.”

Tot het eind charmant
Haar man’s overlijden is de 1 in haar bestaan. Hij dementeerde een tijdlang, en dat maakte dat het afscheid in fases plaatsvond. “Tot aan het einde toe bleef hij charmant”, vertelt Toos. “Dan zei hij: ‘Ah, daar is mijn koningin!’, als ik arriveerde. Ons huwelijk werd gekenmerkt door een vanzelfsprekende trouw naar elkaar toe, in de grote en de kleine dingen van het leven.”

Een acht
Het leven krijgt van haar een 8: “Ik ben een tevreden mens!” Toch wordt haar doorgaans opgewekte gemoed soms wat verdrongen door somberheid, met name door de fysieke gesteldheid. Veel contact met familie, buren en vrienden biedt gelukkig tegenwicht.

Sjeng
Die contacten heeft ze zelf moeten leggen, toen ze een halve eeuw geleden naar Maastricht kwam. Als dochter van een slager en later als onderwijzeres kwam ze in Utrecht steevast bekenden tegen. Hier kende zij niemand, en niemand kende haar. Echter het gegeven dat de jongste zoon, nota bene op haar initiatief  ‘Sjeng’ gedoopt werd, geeft wel aan dat ze destijds razendsnel inburgerde...

 

Je las zojuist een gratis artikel


Niet alle artikelen zijn gratis, want zogeheten Plus-artikelen zijn alleen te lezen door abonnees. Zonder abonnees kunnen we namelijk geen betrouwbare regionale journalistiek maken. Je leest al onze artikelen vanaf €4,50 per maand.

Bekijk de aanbieding →