'Alsof je een broodmes geeft aan een kleuter die onder de snijwonden zit.'

Print
'Alsof je een broodmes geeft aan een kleuter die onder de snijwonden zit.'

Afbeelding: De Limburger

COLUMN - "Waarom ga je niet gewoon werken?”, vroeg Sint-Maarten aan de bedelaar, zaterdag bij ons in de kerk. Dat vond ik wel een geslaagde knipoog. Je wil zo’n verhaal toch dichter bij de mensen van nu brengen. De bedelaar herhaalde overigens dat hij het koud had, wat volgens mij het scherpst denkbare antwoord was.

Ondertussen lekte uit dat de rijkste voetbalclubs van Europa er blijkbaar nog niet warmpjes genoeg bijzitten. Ze probeerden stiekem een elite-competitie te starten, zonder armlastige bedelclubs met haperende stadionlampen uit bijvoorbeeld Nederland. Met knievallen hielden bondsbonzen de reuzen binnenboord. Voorlopig, want je ziet aan de bedrijfsmodellen van clubs uit Parijs en Manchester dat het er ooit van gaat komen. Die snijden alleen een stuk mantel af als smoes om een nieuwe te kopen.

Meer Sint-Maarten: Venlo kreeg 21,7 miljoen euro noodhulp van de rest van het land. Er kwam geen inzamelingsactie of Dionne Stax aan te pas, maar toch heeft ook u aan dit Rijkscadeau bijgedragen. Dank daarvoor. Tof.

Venlo heeft eerder een veelvoud van dat bedrag verkwanseld aan slechte ideeën over hoe je de jeugdzorg inricht – zonder financieel toezicht of kennis van zaken op cruciale plekken, door bestuurders die er zich ook nog voor op de borst klopten – dus met die 21,7 miljoen wil men nu wat voorzichtiger omgaan. Het voelt toch een beetje alsof je een broodmes geeft aan een kleuter vol snijwonden.

Maar Venlo is té voorzichtig, waarschuwt de Rekenkamer. Geplande pittige besparingen (zwembad, blokfluitles, sport, jeugdzorg) blijven staan. De miljoenengift wordt louter gezien als spek op de ribben, als reserve.

Ik snap dat wel: politici stralen, zodra ze bestuurder zijn, heel graag uit dat ze streng zijn met centen. En nadat het vorige college tientallen miljoenen meer had uitgegeven dan begroot, klinkt ‘zuinig’ verstandig. Maar toch: Venlonaren zouden pijn gaan lijden om de reserves te spekken; nu komt het spek uit de lucht vallen en stelt het stadsbestuur dat we evengoed pijn moeten lijden.

Het is een hardnekkig misverstand dat dit soort bezuinigingen goed zijn voor de lange termijn. Door jongeren vandaag niet te helpen, niet te vormen, niet te binden, tast je de structuur van de stad van morgen aan. Dus doe als de patroon van Venlo: deel een stukje van je mantel. Maak het iets minder koud. En bewaar de rest voor de winter.