Test: wat is de lekkerste appelmoes uit een potje?

Print

Verschillende merken pronken op het etiket met 'extra kwaliteit'. "Ze gaan gewoon met klokhuis en al de machine in, hoor." Afbeelding: Jean-Pierre Jans

Aan het slot van het oogstseizoen belanden aardig wat appels in de moes. Ons panel proeft zeven potten appelmoes uit de supermarkt. De smaken blijken niet ver uit elkaar te liggen.

In Landgoed de Olmenhorst, in het Noord-Hollandse Lisserbroek, wacht een spijkerbed aan appelbomen. Meer dan 40.000 in totaal, elk behangen met klinkende rassen als de ikmene, rode boskoop, rubinola of topaz. Tot voor kort tenminste. Dit laatste weekend van het plukseizoen buigen alleen in de gaard met ‘adoptiebomen’ – gereserveerd voor particulieren – nog her en der de takken door van de knalrijpe exemplaren. "Die moeten ze nu toch wel gaan plukken”, merkt eigenaar Florian de Clerq op. "Na dit weekend is het echt te laat.”

Zijn eigen appels zijn dan ook reeds de deur uit. Zoals gebruikelijk in de fruitteelt is het leeuwendeel bestemd voor de versmarkt; het schap van groenteman en grootgrutter. Elke batch kent echter ook zijn buitenbeentjes – appels die niet bepaald zijn gezegend met een perzikhuidje, te weinig kleur op de wangen hebben of simpelweg te klein van stuk zijn. 

"Het deel wat daarvan nog machinaal te schillen is, wordt bijvoorbeeld gebruikt voor taarten”, legt De Clerq uit. De gebochelde zonderlingen die zelfs daar niet voor in aanmerking komen, resteert de sappers of moesblender. Een restproduct dus, die appelmoes? "Zo zou je het kunnen noemen”, vindt De Clerq. "Maar je kunt het ook positiever bekijken: elke appel die niet in de maag van een consument terechtkomt, is voedselverspilling.”

Klokhuis
Samen met twee collega’s proeft De Clerq blind zeven potten appelmoes uit de supermarkt. Om geen appels met peren te vergelijken, mijden we de potjes met kaneel of grovere stukjes, die vooral de grotere (huis)merken in hun assortiment hebben. "Gladde moes blijft het populairst”, beaamt De Clerq. "Van baby’s tot tandeloze bejaarden.”

Opvallend is dat zowel Hak als Jumbo en Albert Heijn op het etiket pronkt met de stempel ‘extra kwaliteit’ – door Albert Heijn uitgelegd als ‘zorgvuldig geselecteerde appels’. Pure moesmakersmarketing, vermoedt de doorgewinterde fruitteler. "Ze gaan gewoon met klokhuis en al de machine in, hoor.”

Waar de goudreinette traditioneel het oogappeltje van de moesfabrikanten was, wordt er tegenwoordig bovendien een mix van rassen in de blender gegooid. Als hoofdmoot vaak de elstar, weet De Clerq. "Dat is nu eenmaal het meest geteelde ras van Nederland.” Al is die zoetzure smaak prima bij te sturen, door de keuze van overige rassen. Liever wat zuurder? Wat granny smith erbij. Meer de zoete kant op? Gewoon meer jonagold in de mix.

Wijn
De precieze selectie wordt echter op geen van de potten gespecificeerd. Jammer, vindt De Clerq. "Hoe mooi zou het zijn als je, net als bij wijn, in het schap al je favoriete ras zou kunnen kiezen?” Toekomstmuziek? Wellicht. "De eerste rasspecifieke appelsap – op basis van uitsluitend één soort appel dus – is al een feit.”

Het zou hopelijk zorgen voor wat meer onderscheid in het schap. De smaak van de zeven supermarktmoezen ligt immers erg dicht bij elkaar, concludeert het panel. De potjes van Hak en Albert Heijn vallen met hun mooie balans tussen zoet en friszuur unaniem het meest in de smaak. De biologische moes van Ekoplaza en suikervrije Severo zijn grotere twistappels.

Het panel

- Florian de Clerq (58) - Vijfde generatie fruitteler op de bok van het familiebedrijf.

- Frans van Bentem (83) - Was vijftig jaar groenteman. Plukt sinds zijn pensioen op de Olmenhorst.

- Sandra Willems (46) - Loopt als salesmanager ook al tien jaar op het landgoed rond.


DE UITSLAG

Hak 
- €1,31 voor 350g 
Een heerlijk frisse appelmoes. Prima in balans ook: zowel een fijn zoetje als lekkere zuren.

Albert Heijn 
- €0,84 voor 350g 
De blender mag een tandje minder fijn. De smaak behaagt desondanks: een uitstekend evenwicht tussen zoet en zuur.

Lidl 
- €0,34 voor 350g 
Weinig zuur, maar niet iedereen heeft daar moeite mee. Bij uitstek een moes voor zoetekauwen.

Aldi 
- €0,34 voor 350g 
Middle-of-the-roadmoes. Een duidelijk zuurtje, maar verder wat vlak van smaak. Volgens het etiket ook de minste appels (93%) uit de test.

Jumbo 
€0,78 voor 350g 
Geen onaardige poging, maar het zoet wordt te veel naar de achtergrond gedreven. Ook door het lichtgronderige bijsmaakje.

Ekoplaza 
€1,37 voor 350g 
De enige biologische moes valt op door zijn lichtoranje tint, splintertjesschil en ietwat grovere structuur. Het zuurtje zakt in de mond echter te snel weg. Mag spannender.

Severo 
€1,15 voor 350g 
De enige variant zonder toegevoegde suikers. Zoet en zuur worden helaas te veel ondergesneeuwd door een moeilijk te duiden bijsmaakje. Vrij vochtig ook.