Een liquidatie van vier mensen is nagenoeg uniek in Nederland

Print
Een liquidatie van vier mensen is nagenoeg uniek in Nederland

De begrafenis van de doodgeschoten broers Taminiau, die werden vermoord omdat ze toevallig getuige waren van een liquidatie. Afbeelding: ANP

Vier slachtoffers tijdens één liquidatie zoals gisteren in Enschede gebeurde, is vrij uniek in Nederland.

Eric Slot van de site moordatlas.nl kan in zijn database slechts een geval vinden dat er op lijkt: in 1998 werden in Hilvarenbeek ook vier mannen het slachtoffer van één liquidatie. Maar twee slachtoffers waren toevallige passanten.

Het gebeurde op 16 juli 1998 op landgoed De Blauwe Hoef te Hilvarenbeek. Daar werden de Limburgse drugscriminelen Rinus den Boer (45) een Nico van Golde geliquideerd. En meteen daarna de broers Polle (20) en Frank (18) Taminiau. De laatste twee omdat ze getuigen waren van de liquidatie van de eerste twee. De broers waren daar omdat ze er woonden, ze waren op weg naar huis. De ene had broer opgehaald na een rijles.

Hoewel niemand werd veroordeeld voor deze moorden, staat vrijwel vast wie de schoten hebben gelost: Bart Heesbeen en Puk Verspeek, twee criminelen uit Den Bosch. Geen van beiden leeft nog. Puk werd zelf vermoord en Bart pleegde zelfmoord. Heesbeen zou de moorden in een dagboek hebben bekend, de politie hechtte waarde aan die bekentenis.

Coffeeshop
Liquidaties met drie slachtoffers tegelijk komen ook zelden voor. Dit is een van de hele weinige die Eric Slot kon terugvinden: in de Sint Jacobsstraat in Amsterdam werden op 29 juli 1982 in een coffeeshop de 28-jarige Michel Echteld en de Turken Ismail Sölez (42) en Idres Koksal (26) doodgeschoten. Aan de schietpartij is vermoedelijk een mislukte drugsdeal voorafgegaan. Ook in dit geval was een van de drie slachtoffers doodgeschoten omdat hij slechts toevallig getuige was en ‘te veel had gezien'.

Oirsbeek
En dan was er de moord op drie leden van de Limburgse Hells Angels-tak Nomads in februari 2004 in Oirsbeek. Paul de Vries, Serge Wagener en Cor Pijnenburg werden geliquideerd omdat zij betrokken zouden zijn geweest bij diefstal van cocaïne. Ze zouden door clubleden zijn omgebracht, maar alle verdachten werden vrijgesproken omdat niet duidelijk was geworden wie precies de fatale handelingen had verricht.

Koetsiertje
Toch kent de Nederlandse moordgeschiedenis wel een schietpartij met nóg meer slachtoffers: Cevdet Yilmaz schoot op 5 april 1983 zes mensen dood in café ‘t Koetsiertje in Delft en nog eens vier mensen raakten gewond. Maar hoewel nog steeds niet helemaal duidelijk is, waarom Yilmaz toesloeg, ging het in 't Koetsiertje niet om een liquidatie. Vermoedelijk sloeg Yilmaz op tilt nadat hij voor ‘kankerturk’ was uitgemaakt. Ook bekend is dat Tristan van der Vlis in 2011 zes mensen doodschoot in Alphen aan den Rijn. Ook dit was geen afrekening in het criminele circuit.

Inrichting
Verder kent Nederland trieste familiedrama's waarbij meerdere kinderen om het leven kwamen. De bloedigste vond plaats op 2 november 1966 in Millingen, toen Wendy Olde Olthof-Kersten haar vijf kinderen (van 2 tot 7 jaar) met een bijl om het leven bracht. Veel meer dan dat er problemen zouden zijn geweest met haar man die in Zuid-Afrika een schoenenfabriek runde, werd niet bekend. De moeder kreeg bij de rechtszaak geen gevangenisstraf, maar kwam in een psychiatrische inrichting terecht. Later pleegde ze zelfmoord. 

Kerkrade
In 2003 schoot ex-marinier Paul S. vier leden van zijn ex-schoonfamilie in Kerkrade dood. Hij was zowel privé als zakelijk verwikkeld in een conflict met de slachtoffers. Paul S. kreeg 20 jaar cel en tbs.