Elvier herkende drempels bij anderen

Print
Elvier herkende drempels bij anderen

Afbeelding: Familie Hoeberechts

Maastricht / Itteren - Elvier Hoeberechts (12 juli 1951 - 5 oktober 2018) was klein, maar had een groot hart, ondanks een traumatische jeugd waarin ze polio opliep. Zo bleek uit de vele toespraken bij haar uitvaart op 13 oktober in poptempel de Muziekgieterij in Maastricht.

Elvier Hoeberechts was klein van stuk, niet meer dan 1 meter 50. Dat hinderde haar niet een groot verbinder met een groot hart te zijn. Ze werkte op Vijverdal en genoot bekendheid in de wijde omtrek. Mede omdat ze de grote inspirator was van Boerderijpop, een jaarlijks muziekevenement op het psychiatrische centrum. Ze was in de loop der jaren bij tal van culturele evenementen en activiteiten betrokken. Ze liet daarbij niemand onberoerd met haar sympathieke en empatische karakter.

Uitgedaagd
Elvier was twee jaar oud toen ze polio kreeg. Aan die ziekte heeft ze een gedeeltelijk verlamd been overgehouden en stopte het groeien. Als klein kind verbleef ze wegens haar ziekte lange tijd in het ziekenhuis in de Duitse stad Aken. Daar onderging ze diverse operaties en therapiën. De periode was voor haar een traumatische ervaring. De slechte start in het leven werd nog eens versterkt omdat haar werd voorgehouden dat haar beperkte bewegingsmogelijkheid haar voor de rest van haar leven zou beperken. De beperking bleek gaandeweg haar leven eigenlijk steeds meer de bron waaruit ze kracht putte. Ze werd uitgedaagd te bewijzen dat ze volwaardig mee kon  doen. 

Drempels
Elvier die van haar meisjesnaam Laudij heette, leerde tijdens haar opleiding aan de sociale academie, bij haar stage in jongerensoos Kombi, haar latere man Clim Hoeberechts kennen. Na haar studie ging ze aan de slag bij Vijverdal dat tegenwoordig Mondriaan heet. Collega’s en cliënten liepen met haar weg vanwege haar ruimhartige karakter en haar inzet voor de kwetsbare medemens.
Een collega verklaart haar betrokkenheid vanuit het levensverhaal van Elvier. “Ze heeft al vroeg moeten vechten en problemen moeten overwinnen. Dat werd haar levenswijze. Ze herkende daardoor ook zo goed de drempels die anderen moesten overwinnen, de stigma’s die kwetsbaren tegenkomen.” Haar twee dochters zijn ook gaan werken in de psychiatrie, bij dezelfde organisatie als hun moeder.   

Een lieveheersbeestje was het handelsmerk van Elvier. Niet alleen om dat het insectje ook klein is. Ook vanwege de warmte en liefde waar het beestje symbool voor staat. Ze liet haar brieven en berichtjes steevast van het kleine insectje vergezellen.

Pijnen
Elvier kreeg niet lang nadat ze met pensioen was gegaan last van zenuwbaanpijnen. De pijn dwong haar te stoppen met het vrijwilligerswerk dat ze deed. Na anderhalf jaar ging het weer iets beter. Begin oktober plande ze een tripje met één van haar dochters  en enkele vriendinnen naar Egypte. 
Vrijdagochtend 5 oktober zou ze naar een vergadering gaan van muziekpodium club Vibes. Ze voelde zich echter zo beroerd dat een ambulance haar moest ophalen. Haar gewaarschuwde dochters Femke en Meike kwamen aan toen de ambulancemedewerkers hun moeder klaar maakten voor vervoer. Elvier zwaaide nog naar hen en haar man toen ze op de brancard het huis verliet. Enkele uren later was ze overleden.

Volg nieuws uit jouw gemeente via Facebook

De Limburger heeft voor alle 31 gemeenten een eigen Facebookgroep met het laatste plaatselijke nieuws.

> Neem een kijkje