In Beeld - Het verhaal achter de foto

De koeien van Armin houden van hun hoorns en Jimi Hendrix

Print

Afbeelding: Reuters/Denis Balibouse

Brendan van den Beuken, video- en fotoredacteur van De Limburger, legt elke week een foto onder het vergrootglas. Hij zoekt naar het andere verhaal achter bijzondere of actuele foto’s. Hij beschrijft wat hij ziet wanneer hij langer naar een foto kijkt.

De oude man staat met de rug naar de fotograaf en leest de krant bij de brievenbus. Fam. Claudia en Armin Ca…. staat erboven. Armin heeft haast om te lezen wat er in de krant staat, een folder is op de grond gevallen. De hond staat er rustig bij te wachten en maakt zich nergens druk om.

Links naast de brievenbus hangt een geschilderde afbeelding van een koe. Boven de ingang van de schuur weer een koe op de Zwitserse vlag en een poster wederom met koeien en de tekst ‘JA voor koeien met hoorns en dierenwelzijn en de datum van zondag 25 november 2018’. Je zou kunnen concluderen dat Armin een koeienboer is, en dat klopt. Alhoewel; hij is met pensioen en zijn zoon heeft het bedrijf overgenomen.

Dierenliefhebber
Voor Armin is het belangrijk wat er in de krant staat. Dit was afgelopen jaren een belangrijk wapen in zijn strijd tegen de Zwitserse overheid. Armin Capaul is een dierenliefhebber en boer van de oude stempel. Hij is van mening dat koeien buiten in de weilanden moeten lopen en als ze dan toch ‘op stal’ moeten, ze daar bewegingsruimte moeten hebben. In de moderne veehouderij is het gebruikelijk om de hoorns van de runderen 'af te branden’ zodat ze dichter bij elkaar kunnen staan zonder elkaar te verwonden. Meer redendement per vierkante meter dus.


18.000 handtekeningen
In 2010 schreef Capaul een brief aan het ministerie van Landbouw in Bern met het verzoek boeren subsidie of compensatie te geven als ze de hoorns niet zouden afbranden. Het verzoek werd afgewezen. In 2012 stuurde Capaul een e-mail naar alle leden van parlement. Louis Schelbert (van de groene partij Grüne) pakte het op. Hij deed een voorstel in de Nationalrat (Tweede Kamer) en ook in de Ständerat (Eerste Kamer). Door beide werd het afgewezen.

Maar Capaul gaf niet op. In 2013 richte hij de stichting Hoornkoe op en verzamelde 18.000 handtekeningen om zijn idee te ondersteunen. Met deze handtekeningen ging hij naar de Bundesrat (Raad van de regering) met de eis dat er een wetsvoorstel zou worden ingediend. Dit deed de raad niet. Hij kon nu nog maar een ding doen en dat was een volksinitatief opzetten. Elke burger van Zwitserland kan een wetsvoorstel in een referendum laten aannemen als er genoeg draagkracht voor is.

Stembus
In 2014 begon hij met nog meer handtekeningen te verzamelen. Hij verzamelde zelf 50.000, via een ingehuurd bureau nog eens 51.000 en hij kreeg er 20.000 per post toegestuurd. Na controle op geldigheid bleven er 119.626 handtekeningen over. Meer dan de benodigde 100.000 voor een referendum. En zo komt na zeven jaar een einde aan lange veldtocht van Armin Capaul. Zondag 25 november 2018 gaat Zwitserland naar de stembus; wel of geen subsidie voor de hoorndragers.

Een ding in de foto blijft onduidelijk; waarom die laarzen daar staan…

Waarom ‘Hey Joe’ van Jimmy Hendrix meer melk oplevert? Hier krijg je het antwoord.

>> Reageren? brendan.vandenbeuken@delimburger.nl