Wobbelen en wippen

Print
Wobbelen en wippen

Afbeelding: DE LIMBURGER/ PETER SCHOLS

BLOG - Soms is een uitvinding zo simpel dat je je afvraagt waarom je het zelf niet hebt bedacht. Afgelopen week stak dat gevoel weer de kop op toen mijn neefje zijn sinterklaascadeau uitpakte.

Mijn neefje kreeg een wobbel. Voor mensen die geen (klein)kinderen tussen de nul en vijf hebben; de wobbel is een houten, gebogen plank. Er zit geen GPS-tracker op, het ding is niet bestuurbaar, het heeft geen lampjes en van geluid is ook geen sprake. Het ding heeft niet eens koeienvlekken of een tijgermotiefje. De wobbel is een plank van beukenhout. Blank gelakt met aan één zijde vilt.

Mijn neefje van 1 jaar vond het ding fan-tas-tisch. Ook na tien minuten. Hij ging erop staan, probeerde zijn balans te bewaren, viel, hoefde niet te huilen en probeer het nog eens. Naast een gymtoestel, bleek de halve maan ook een hut, brug, glijbaan, loungestoel, rug van een paard en een racebaan. De treintjes die Sinterklaas honderd tyfuskilometer verderop had gekocht, werden naar de wobbel getransporteerd. Daar had neefje geen rails voor nodig.

Terwijl de heren in het gezelschap zich bogen over de vraag hoe het ding aan zijn vorm kwam, vroeg ik aan een van de Sinterklazen wat het ding had gekost. Sinterklaas had geen moeite om te vertellen hoe diep hij in zijn tabberd had getast. 135 euro had hij betaald. Hij had het eerst geprobeerd via Marktplaats, maar het ding was niet aan te slepen. Uiteindelijk ging hij voor de bijl en kocht hij een nieuwe wobbel, een stuk hout van 135 euro. Ik vroeg aan de sint of hij gek geworden was. Sinterklaas zei dat dit niet het geval was. Hij deed de investering omdat het speelstuk niet alleen jaren meegaat, maar ook enorm belastbaar is. Er kan gewobbeld worden door wobbelaars tot 200 kilo.

Dat liet opa zich geen twee keer zeggen. Hij wilde ook wobbelen. En oma ook. Een minuutje later was de wobbel een wip en stonden opa en oma aan weerszijden van de plank. Ze hielden elkaars handen vast en probeerden lachend hun evenwicht te bewaren. Als de makers dit toch eens zouden zien, dacht ik, zouden ze van het lachen niet in slaap komen. Ook het neefje vond het prachtig. Hij klapte zich de handen van zijn armen. Helaas kwam aan dit klappen vroegtijdig een einde toen oma niet meer op de maat van opa wobbelde. Oma verloor haar balans en viel. Niet hard, maar toch; ze kreeg een klap van de plank. En dat voor 135 euro.

Je las zojuist een gratis artikel


Niet alle artikelen zijn gratis, want zogeheten Plus-artikelen zijn alleen te lezen door abonnees. Zonder abonnees kunnen we namelijk geen betrouwbare regionale journalistiek maken. Je leest al onze artikelen vanaf €4,50 per maand.

Bekijk de aanbieding →