Kwetsbare ouderen krijgen kerstdiner bij Van der Valk: ‘Ik vergeet de pijn’

Print
Venlo / Hout-Blerick / Boekend / Steyl / Lomm / Arcen / Blerick / Tegelen / Velden / Belfeld -

Door het hele land geven het Ouderenfonds en Van der Valk kerstdiners voor kwetsbare ouderen. Het AD schoof aan bij Van der Valk in Venlo. ,,Ooit kreeg ik dertig kerstkaarten. Dit jaar eentje.’’

Het is stil bij John Heijnen (73) in Grubbenvorst. Zijn telefoon rinkelt nog maar zelden, om over de deurbel maar te zwijgen. Er waren jaren dat zijn brievenbus eind december elke dag klepperde, met weer een kerstkaart. Heijnen: ,,Ook niet meer. Een paar jaar geleden kreeg ik nog dertig kerstkaarten. Dit jaar eentje. En dan ook nog van mensen van wie ik het totaal niet had verwacht’’, zegt Heijnen, voormalig verzekeringsagent, terwijl hij de sporen van een garnalencocktail met een servetje uit zijn mondhoeken veegt.

Hij concludeert het ernstig, nuchter, zonder valse emoties. In één adem door: ,,Mensen zijn tegenwoordig vooral heel erg met zichzelf bezig en minder met hun omgeving. Dat merk ik nu.’’

Toekanrestaurant

Heijnen heeft z’n vrijwilligerswerk als mantelzorger nog. Hij helpt ouderen met hun financiën, bijvoorbeeld als ze net hun partner hebben verloren. Zoals Nelly van Meer (74), aan de overkant van hun tafel. Samen zijn ze naar het kerstdiner van het Ouderenfonds en Van der Valk voor eenzame ouderen in het toekanrestaurant in Venlo gereden.

Van Meer: ,,Ik heb flinke reuma en kreeg vannacht echt last van mijn opgezette linkerhand. Maar dat vergeet je dus zodra je hier rondloopt. Er is muziek, er is lekker eten en drinken. Dit is echt een avond uit. En het is financieel gezien ook nog fijn, want ik probeer er toch wat van te maken met alleen mijn AOW’tje.’’

Kwetsbare ouderen krijgen kerstdiner bij Van der Valk: ‘Ik vergeet de pijn’
Piet Beckers schept nog eens op bij het kerstdiner voor kwetsbare ouderen. ,,Even een avond onder lotgenoten, onder mensen die begrijpen wat je voelt.’’ Foto: AD/Koen Verheijden

Schaamte

Eenzaamheid onder ouderen is een groot probleem, één op de vier van hen zegt de verschijnselen te kennen. En dan zijn er zeer waarschijnlijk ook nog tal van ouderen die uit schaamte niet durven toe te geven dat ze zich eenzaam voelen, of simpelweg niet bereikt kunnen worden. ,,Daar zit het echte probleem’’, meent de lokale organisator van het diner in Venlo, Bep Holla, tevens PvdA-raadslid in de gemeente.

Dit jaar vroeg ze fysiotherapeuten in Venlo en omgeving naar welke patiënten ze blij zou kunnen maken met een ‘bourgondisch buffet’ bij Van der Valk, klassiek met een frisse twist. Daar schuifelen de gasten, achter hun rollators langs meloen met ham, aardappelgratin, appelmoes (zonder kers!), sperziebonen, maar ook gerookte zalm met couscous.

,,Ik gok dat vele gasten tot vanavond nog nooit van couscous hebben gehoord, maar ze proberen het wel’’, concludeert de Venlose Van der Valk-bedrijfsleider tevreden. Zijn werkgever betaalt al vijftien jaar lang de helft van de diners, het Ouderenfonds de rest. Dit jaar schuiven door het hele land 50.000 kwetsbare ouderen aan.

Taboe

Kwetsbaar, dat woord kiest het Ouderenfonds bewust. Niet iedere kwetsbare oudere is immers eenzaam en dat woord is bijna een taboe, meent Holla. ,,Dat is nogal wat om toe te geven, dat je je eenzaam voelt. Terwijl: als je vraagt of de mensen zich soms alleen voelen, knikken ze bijna allemaal.’’

,,Ik praat er niet uit mezelf over, maar als het mij op de man af gevraagd wordt, zeg ik wel dat ik me soms eenzaam voel’’, vertelt Piet Beckers (76). Zijn Mariet stierf vier maanden geleden, maar toen ze nog samen waren, aten ze ook mee bij dit kerstdiner.

,,Mariet was ziekelijk, dus het was voor ons heel fijn dat we hier een avond mee konden eten. De laatste twee jaar ging ik niet meer mee; twee jaar geleden kreeg ik vlak voor kerst drie hartinfarcten, vorig jaar moest mijn been worden afgezet in deze periode. En nu ben ik hier dus alleen. En ondanks alles ben ik toch zo blij dat ik hier nu zit. Even een avond onder lotgenoten, onder mensen die begrijpen wat je voelt.’’

Twee tafels verderop tilt John Heijnen zijn soepbord op. Zoals alle gasten krijgt ook hij van de organisatie een kerstkaart. De teller staat op twee.