Rouwkaart pas na 27 jaar bezorgd, ook PostNL spreekt van een raadsel

Print

Brielle Janny de Bruijn ontving een rouwkaart die 27 jaar geleden op de post is gedaan. Gerrit Brouwer uit Wierden overleed in 1991. Afbeelding: AD

In 1991 ging de rouwkaart van Gerrit Brouwer uit Wierden op de post. Allemaal kwamen ze aan, op één na. Familielid Janny de Bruijn uit Brielle dacht even dat ze vergeten was. Vorige week, 27 jaar na dato, bereikte de enveloppe alsnog zijn bestemming. „Heel wonderlijk.”

De enveloppe is nog als nieuw. Hij was zelfs ongeopend, alsof hij amper een week geleden verstuurd is. Janny de Bruijn schrok logischerwijs, toen ze zag dat er een rouwkaart bezorgd was. De Rotterdamse dacht aanvankelijk dat een ver familielid uit Enschede overleden was. Toen ze nogmaals keek, bleek het om Gerrit Brouwer te gaan. „Iemand die 27 jaar geleden al is overleden.

Bizar

De rouwkaart stamt van 18 juni 1991. Iedereen ontving de rouwkaart, behalve het familielid die het verst buiten Twente woonde, in Hellevoetsluis. Uitgerekend het gezin waar de Brouwers zo veel tijd doorbrachten in de zomervakanties. „Dat vond ik toen best een beetje raar”, zegt Janny. „Gerrit en Tiny kwamen altijd bij ons op bezoek in Rotterdam.” Telefonisch was Janny echter al op de hoogte gebracht van het plotselinge overlijden van Gerrit. „Dus wat dat betreft was het ook geen probleem. Dat we ’m nu alsnog hebben ontvangen is bizar.”

Welke reis de kaart precies heeft afgelegd, is voor De Bruijn een groot vraagteken. „We zijn tussentijds vijf keer verhuisd.” Op de enveloppe prijkt haar adres van destijds, de Getijstroom in Hellevoetsluis. „Uiteindelijk kwam het op ons vorig woonadres in Oostvoorne terecht. Maar hoe? Geen idee.”

Zeer uitzonderlijk

PostNL-woordvoerster Tahiro Limon noemt het ‘zeer uitzonderlijk’ dat een rouwkaart 27 jaar na dato alsnog is bezorgd. „Dit komt één a drie keer per jaar voor. Maar dan gaat het altijd om reguliere post als ansichtkaarten, niet om rouwkaarten”, zegt Limon. „Dat komt bij ons namelijk in een speciaal proces, omdat het uitzonderlijke post is. Dat moet zorgvuldig gebeuren.”

Hoe dit dan toch kon gebeuren, is ook voor Limon ook een raadsel. „Er zijn allerlei scenario’s, maar het blijft speculeren. Het kan zijn dat iemand na jaren een kaart op zolder vindt en die opnieuw in de brievenbus stopt. Wellicht dat deze rouwkaart daardoor bij ons in het normale proces terecht gekomen is.” Limon noemt de verlate bezorging desalniettemin ‘heel vervelend’. „Voor ons is dit ook een mysterie.”