‘Dames, stoppen jullie deze maand ook met scheren?’

Print
‘Dames, stoppen jullie deze maand ook met scheren?’

Afbeelding: Peter Schols

BLOG - Januhairy, zo heet de nieuwe campagne van de Britse studente Laura Jackson. Met deze campagne roept ze vrouwen op in januari te stoppen met scheren.

Het doel van Laura? Ze hoopt dat vrouwen hun natuurlijke haar liefhebben en dat ze het accepteren. Ook wordt er – net als bij movember – geld ingezameld voor het goede doel.

Harstikke leuk Laura, maar ik doe niet mee. Ik accepteer mijn haar, heb het lief (ik was het drie keer per week), maar om mezelf een Loeki de Leeuw-kostuum aan te meten? Nee, bedankt. Niet alleen staat mijn kruis in brand als ik down under een bos laat groeien, ook verspreiden mijn oksels een zure lucht als ze worden gedecoreerd met plukken shag. Nee sorry Laura, ik laat nog liever mijn snor staan in november.

Hashtag-activisme, zo worden acties als die van Laura genoemd. Net als de protesten voor free bleeding en openbare toiletten is dit een actie die ervoor zorgt dat feminisme een goor bijsmaakje krijgt. Het is feminisme in de overtreffende trap dat geen duidelijk doel dient. Want wat beoogt Laura nu eigenlijk? Geld inzamelen? Geld kun je toch ook doneren zonder wintervacht? Dan is er nog de kwestie gelijkwaardigheid. Voel je je werkelijk gevangen in een opgedrongen schoonheidsideaal als je je okselhaar afscheert? En voel je je gelijkwaardiger ten opzichte van mannen als je het haar op je benen laat staan?

Ik zeg niet dat feminisme haar langste tijd heeft gehad. Feminisme is van alle tijden. Ik denk alleen niet dat de manier waarop er nu invulling wordt gegeven aan het begrip, de juiste is. Vroeger streden vrouwen samen voor stemrecht, de pil, recht op onderwijs en een eigen bankpas. Vrouwen verzamelden zich en het doel was helder. Nu wordt er geschoten zonder doel. Een collectief draagvlak ontbreekt voor veel ideeën. En dat zorgt ervoor dat vrouwen lijnrecht tegenover elkaar worden gezet. Zeker als het om schoonheid gaat. Waar de ene groep zich onthoudt van make-up en zich distantieert van het heersende schoonheidsideaal (want opgedrongen!), laat de andere groep zich een Kardashionkont aanmeten en worden lipjes getransformeerd tot twee partjes mandarijn. En dan heb je ook nog de types die er ergens tussenin zweven. Types als ik. Die zonder make-up naar de supermarkt gaan, maar wel het matje onder de oksel wegscheren.

Is diversiteit erg? Nee. Het feit dat vrouwen doen waar ze zich prettig bij voelen, en opkomen voor zichzelf, wil zeggen dat we in 100 jaar veel hebben bereikt. Toch is naast het individuele feminisme, nog genoeg waar we samen voor kunnen strijden. Als collectief. Niet het laten staan van een gevarendriehoek bij je kruis, maar een langer vaderschapsverlof bijvoorbeeld. Denk ook aan goedkopere kinderopvang, het strijden tegen seksueel geweld tegen vrouwen en vrouwenbesnijdenis. De vierde feministische golf kent wel degelijk strijdpunten, maar je moet ze tussen al die verdwaalde haren wel zien.