Dit artikel is exclusief voor jou als abonnee van De Limburger te lezen
Dit artikel is voor abonnees. Verder lezen?

Filmrecensies: Een teder eerbetoon en creatieve traumaverwerking

Filmrecensies: Een teder eerbetoon en creatieve traumaverwerking

Welcome to Marwen Afbeelding: Universal Pictures

FILMRECENSIES - Deze week gaat er weer een aantal films in première. De redactie bekeek ze en oordeelt of ze je tijd en geld waard zijn. Deze week: Stan and Ollie, Creed 2, The House That Jack Built, Welcome to Marwen.

Stan and Ollie

Het leek een onmogelijke opgave. Vind maar eens twee acteurs die de film­iconen Stan Laurel en Oliver Hardy konden spelen. Ze zijn zo bekend, zo bemind en zo uniek.Toch slagen in de biografische film Stan and Ollie John C. Reilly (als Hardy) en Steve Coogan (als Laurel) erin deze legendes overtuigend neer te zetten. In al hun kwetsbaarheid, moeizame momenten en het wederzijds respect voor elkaar.
Stan and Ollie volgt de twee filmkomieken in hun nadagen. Het zit niet echt mee. Zonder een contract voor een nieuwe productie, Hardy die met zijn gezondheid sukkelt en een theatertournee door Engeland die gedoemd lijkt te mislukken.
Ook onderling gaat het niet goed. De meest indrukwekkende scène is als beiden elkaar eens flink de waarheid zeggen tijdens een party. Oud zeer komt naar boven. Laurel die vrijwel alles bedacht en Hardy die het liefst op de golfbaan stond. De laatste verwijt zijn filmpartner dat hij nooit echt heeft geleefd.
Of de confrontatie ooit heeft plaatsgevonden? Wat maakt het uit. Regisseur Jon S. Baird permitteerde zich enkele vrijheden om een ontroerend en weemoedig portret te maken van twee geniale filmkomieken die door de tijd zijn ingehaald.
Het naspelen van hun beroemdste scènes op toneel is soms pijnlijk gênant. Oude wijn in oude zakken, maar gaandeweg stroomt het publiek, vooral uit nostalgische overwegingen, toch toe. Het resultaat is een knap, teder en soms ook heel geestig (vooral door de beide tegengestelde echtgenotes) eerbetoon aan het leukste filmduo aller tijden.

Regie: Jon S. Baird
Acteurs: John C. Reilly, Steve Coogan, Nina Arianda en Shirley Henderson
Genre: Drama

Welcome to Marwen

Het is lastig om fans van een boek of documentaire te behagen met een speelfilm over eenzelfde onderwerp of een specifiek personage. Dit sentimenteel uitgevallen drama rondom de traumaverwerking van geweldslachtoffer Mark Hogancamp mist inderdaad de eigenzinnigheid van de liefdevolle documentaire Marwencol (2010), over diezelfde man. Toch is dit daarop geïnspireerde drama van regisseur Robert Zemeckis (Forrest Gump) geen slechte film. Tekenaar Hogancamp (Carell) werd halfdood geslagen door een groepje kerels, waarna hij dit trauma verwerkte met de fotografie van een zelf gebouwd Belgisch dorp tijdens de Tweede Wereldoorlog op schaal. In die eigenzinnige set straft zijn stoere alter egopop keer op keer een groep nazi’s af.
De held krijgt hulp van damespoppen die Hogancamp modelleert naar vrouwen uit zijn omgeving. De motion capture-animaties pakken mooi uit en de gepassioneerde hoofdrolspeler Steve Carell valt weinig aan te rekenen. De lichte teleurstelling komt vooral voort uit het te keurige script, dat complexe thema’s lichtjes aantikt, om dan weer terug te keren naar behapbare feelgood-elementen.

Regie: Robert Zemeckis
Acteurs: Steve Carell, Leslie Mann
Genre: Drama

The House That Jack Built

Gruwelijke moorden plegen als een vorm van kunst. Dat klinkt als een interessant filmplan, zeker in de handen van de deense regisseur Lars von Trier, die zijn publiek het liefst een zo ongemakkelijk mogelijke kijkervaring voorschotelt. Soms lukt dat, maar de laatste tijd is Von Trier de weg helemaal kwijt. The House That Jack Built is daar een triest voorbeeld van.
De film volgt een architect (Matt Dillon) met een verborgen leven als seriemoordenaar. Het monotone karakter van zijn daden en de gesprekken met zijn toehoorder, geweten en psy­chiater (Bruno Ganz) maken de film van 2,5 uur tot een ondraaglijke lange zit.
Pogingen tot humor werken niet. Associaties met archiefbeelden van nazi-Duitsland slaan als een tang op een varken. Deze film is een absoluut dieptepunt in de carrière van Von Trier.

Regie: Lars von Trier
Acteurs: Matt Dillon, Bruno Ganz en Uma Thurman
Genre: Drama

Creed 2

Voor de achtste keer in zijn carrière speelt Sylvester Stallone de rol van Rocky Balboa die van hem een filmlegende maakte. De jaren hebben hun tol geëist. Van de boksgod is weinig meer over. De bejaarde Rocky tobt met zijn gezondheid en zijn vocabulaire is er ook niet op vooruitgegaan.Creed 2 is de tweede vervolgfilm op de Rockyreeks, die zes films omspande.
Defilm is in feite een verlaat vervolg op Rocky IV, toen Stallone het opnam tegen de Russische sloper Drago, die in de ring zijn beste vriend Apollo Creed had doodgeslagen.De zoon van Creed, Adonis (Michael B. Jordan), is inmiddels wereldkampioen en wordt uitgedaagd door de zoon van Drago, die nog genadelozer tekeergaat dan zijn vader. Ook hij beukt zijn tegenstanders het ziekenhuis in.Het verhaal van Creed 2 draait om de revanchepartij die Drago senior (weer gespeeld door Dolph Lundgren) probeert te organiseren. Natuurlijk belanden de nazaten uiteindelijk in de ring. Over de voorspelbare afloop mag niet gecorrespondeerd worden.Toch heeft Creed 2 wel zijn charme. De ultieme confrontatie in de ring knalt van het doek en hoofdrolspeler Jordan maakt van Creed junior een intrigerend personage dat zeker nog een vervolgfilm verdient.

Regie: Steve Caple
Acteurs: Michael B. Jordan, Sylvester Stallone en Dolph Lundgren
Genre: Boksfilm