Een afscheid in stilte van ‘geel hesje’-slachtoffer Roger Borlez

Print
Een afscheid in stilte van ‘geel hesje’-slachtoffer Roger Borlez

Afbeelding: De Limburger

Het is, door Nederlandse ogen bezien, een bizarre uitvaart, zaterdag, van ‘gele-hesje-demonstrant’ Roger Borlez. Een afscheid in absolute stilte.

Geen woord wordt er gesproken tijdens de ceremonie in het crematorium iets ten noorden van Luik.

Op 11 januari liet Borlez (49) het leven op de E25 nabij Visé. Bij een wegblokkade door Luikse demonstranten raakte hij onder de truck van een 47-jarige chauffeur uit Landgraaf.

Familie

Deze zaterdagochtend verzamelen familieleden en enkele naasten zich om 9 uur bij een uitvaartcentrum in het dorpje Liers. Met een politiewagen is de hoofdstraat afgezet zodat de begrafenisstoet van zo’n twintig auto’s ongehinderd op weg kan.

Een afscheid in stilte van ‘geel hesje’-slachtoffer Roger Borlez
Foto: De Limburger

Langzaam slingert de rij auto’s zich door de nog mistige Waalse heuvels, naar het eindpunt, het crematorium in Robermont vijftien kilometer verderop. Daar wachten zo’n 250 mensen voor de deur. Niemand draagt een geel hesje. Menigeen draagt wél een gele band om de bovenarm, soms met de tekst ‘La Force’ er op.

Zwijgend

Opvallend veel mensen roken. Zwijgend kijkt de menigte toe als de kist uit de lijkenwagen wordt gedragen. In een grote aula wordt de kist opgesteld voor een soort altaar. Enkele kaarsen, twee bossen bloemen, en een foto van Borlez in een houten lijstje op de kist. Op een scherm aan de muur prijkt zijn foto eveneens.

Ernaast een tekst van de Franse zanger Jean-Jacques Goldman: ‘Tu resteras comme une lumière qui nous tient chaud dans nos hivers, un petit feu de toi que ne s’étient pas’. (‘Je zult blijven als een licht dat ons warm houdt in onze winters, een klein vuur van jou dat niet weggaat’).

Verdrietig

Als iedereen zit nodigt een ceremoniemeester de mensen uit langs de kist te lopen. Een kleine tien minuten schuifelt een stille rij verdrietige mensen door de aula. Als iedereen weer zit, wordt de kist door een zijdeur naar buiten gereden. Dat was het, zegt de ceremoniemeester. De rest van het afscheid - en later op de dag het verstrooien van de as op een plaatselijk kerkhof - is alleen voor de familie.

Geen toespraken

De naam van de overledene is niet uitgesproken. Geen toespraken, geen verhitte woorden rond het tragische sterfgeval dat de gemoederen in België en Nederland flink heeft beziggehouden. Ook buiten, op een inmiddels zonovergoten parkeerplaats, blijft het stil en rustig.

De vrienden en bekenden van Roger Borlez praten fluisterend met elkaar of kijken met betraande ogen wat voor zich uit. Terwijl de lijkwagens van andere crematies al aan komen rijden verspreidt het gezelschap zich langzaamaan weer. Veertig minuten na aankomst bij het crematorium is iedereen zijns weegs gegaan en gaat het leven voort. Zonder Roger Borlez.

Volg nieuws uit jouw gemeente via Facebook

De Limburger heeft voor alle 31 gemeenten een eigen Facebookgroep met het laatste plaatselijke nieuws.

> Neem een kijkje