Dit artikel is exclusief voor jou als abonnee van De Limburger te lezen
Plus-artikelen zijn exclusief voor abonnees van De Limburger. Verder lezen?

Ode aan het dorp: 'Dat willen we wel eens horen'

Ode aan het dorp: 'Dat willen we wel eens horen'

Afbeelding: Laurens Eggen

Maasbree / Venlo / Hout-Blerick / Boekend / Steyl / Lomm / Arcen / Blerick / Tegelen / Velden / Belfeld - Elke week struint deze krant recepties, premières en presentaties af op zoek naar een vleugje society en gezelligheid. Vandaag de albumpresentatie van Frans Pollux.

Acht zondagmiddagen ging zanger en liedjesschrijver Frans Pollux na de mis in muzikaal gesprek met dorpelingen. Zondag kwamen de dorpelingen naar hem voor de presentatie van zijn nieuwe album Naeve de Kerk.

In theater De Maaspoort in Venlo verzamelde zich een divers gezelschap met publiek uit heel Limburg. „We zijn erg nieuwsgierig wat Frans voor een liedje heeft gemaakt over Bree”, vertellen Arno en Wendy Hermans uit Maasbree. „Dat willen we wel eens horen.”

Pollux heeft de mensen in elk van de acht dorpen bevraagd over het dorpsgevoel van nu, over het verdwijnen van pinautomaten en winkels en hoe je dan toch binding houdt met het dorp. De essentie van de gesprekken heeft de zanger gevangen in liedjes.

„Het dorpsgevoel zit ’m niet in stenen of winkels, maar in de liedjes die iedereen kan meezingen”, is Pollux zijn conclusie. Gelukkig geen deprimerende toestanden, maar herkenbare teksten op mooie muziek. Het publiek geniet, niet alleen van het ‘eigen’ liedje, maar van ze allemaal. De sfeer is opperbest.

Een toeschouwer merkt op: „Normaal is het ‘als er maar over mij gesproken wordt’, nu is het ‘als er maar over mij gezongen wordt’.” Grappige anekdotes zorgen voor gelach. Om de jonge Jimmy uit Velden die op Gekke Maondaag toch graag in zijn dorp is en om de ‘Helaas, er is geen Maas in Bree’. Arno en Wendy vinden het een goede vondst, die ontbrekende Maas. „Heel origineel. Er zijn best wat liedjes over ons dorp, maar hierover is nog niet eerder gezongen.”

Voor het eerst
De oudste twee van Frans Pollux, Puk (10) en Jan (7), zijn wel vaker bij een concert van papa geweest. Maar voor Fee (3) is het de allereerste keer en dat is: „Leuk!”

Tikkie kritisch
Emile Gijsen, Esther Snie- kers, Arian Gijsen en Cindy Brouns zijn benieuwd naar Pollux z’n lied over Heel. „En kritisch”, lacht Arian. Na afloop gaan de duimen omhoog: „Goedgekeurd.”

Bordjes omhoog
„Het was splitsen: half Stramproy is hier, de rest is bij de prinsenreceptie”, lacht Truus Kuppens (geel shirt). „Dankzij de bordjes zijn we tóch te kennen. Frans heeft een herkenbare blues over Rooj geschreven. Sjiek.”

Net het LVK
„Hoor je het liedje uit jouw dorp, kom naar voren. En spelen we een liedje van een ander dorp? Kiek dan wie ’ne botsauto. Dan is het net het LVK, haha.” Frans Pollux weet het publiek wel te bespelen. Zijn oproep mislukt overigens. Iedereen klapt. Voor alles.

Blije winnaars
Het is aan dochter Clancy te danken dat Anja Janssen uit Reuver hier vandaag breedlachend staat. „Clancy tagde mij in een winactie voor kaartjes voor dit concert. Ze weet dat ik gek ben op Neet oét Lottum met Frans. Het is een heerlijk moeder-dochter uitje.”