Dit artikel is exclusief voor jou als abonnee van De Limburger te lezen
Dit artikel is voor abonnees. Verder lezen?

‘Liefde en dood moet je altijd opnieuw uitleggen’

Jean Pierre Rawie: „Ik noem mijzelf geen alcoholist maar een alcoholicus. Ik ben van anderhalve fles jenever per dag naar twee flessen wijn gegaan. Voorwaar vooruitgang. En ik begin zelden voor vijven.” Afbeelding: Manon van der Zwaal

Jean Pierre Rawie (67) is een van Nederlands bestverkopende dichters. „Veel poëzie kun je alleen begrijpen als die wordt uitgelegd door een afgestudeerde neerlandicus. Daar heb ik een hekel aan. Mijn poëzie is helder.”

Hij opent de voordeur van zijn benedenwoning in de Groningse binnenstad in vol ornaat: drie delig grijs, gesteven overhemd, bijpassende das, manchetknopen, gepoetste schoenen. Aan een touwtje om zijn hals bungelt een knijpbrilletje uit vervlogen tijden. Het is de manier waarop Jean Pierre Rawie zich steevast presenteert. Sinds hij zeven jaar geleden werd getroffen door een beroerte is er een wandelstok aan zijn uitdossing toegevoegd.

Later zal hij zeggen dat hij zich ‘niet aangenaam’ ...