In Memoriam Theo/Thei Daemen

Print
In Memoriam Theo/Thei Daemen

Theo (Thei) Daemen. Afbeelding: Fanfare Eensgezindheid Maasbracht-Beek

Maasbracht -

Theo Daemen was sinds 1950 lid van Fanfare Eensgezindheid Maasbracht-Beek. Afgelopen dinsdag overleed Thei, zoals hij in de volksmond werd genoemd, op 83-jarige leeftijd.

Het bestuur van de fanfare herinnert zich Thei als volgt: ‘Ooit begonnen als kartrekker van de dikke trom op straat. In de loop van de jaren opgeklommen tot bespeler van dat instrument. Later werd op straat het karretje aan de kant gedaan en de trom omgehangen, en ook al was Thei klein van stuk, hij werd toch de vaste bespeler van de grote trom. Tot in 1992 is hij als muzikant actief geweest in de vereniging.

Thei was naast muzikant met hart en ziel verbonden met de fanfare. Hij hield van de gezelligheid en de sociale contacten in de vereniging. Als er wat te vieren was, dan was hij van de partij. Maar dat niet alleen.

Tijdens de grote jubileumfeesten, de befaamde tentfeesten, was hij onmisbaar. Het opzetten en aansluiten van buffetten, maar ook de bevoorrading ervan waren zaken die hij graag regelde. Ook met het aansluiten van de stroom was hij graag bezig. Hij was nooit te beroerd om de handen uit de mouwen te steken. Het leek er vaak op dat hij in de tent woonde.

Thei heeft ook heel wat jaren deel uit gemaakt van het bestuur. Hij was een toegewijd bestuurder die zich graag met heel concrete zaken bezighield.

Daarnaast maakte hij deel uit van menig organisatiecomité. Zo heeft hij diverse keren meegeholpen bij de organisatie van de Limburgse Kampioenswedstrijden. De buffetten hadden uiteraard zijn belangstelling, maar daarnaast stond hij steeds klaar om de zaal op te bouwen en naderhand ook weer af te breken. Thei had gouden handjes.

Thei was dè man van de muziek bij de talloze optredens van de ‘Harde Kern’ tijdens de jaarlijkse Ceacilia-feesten. Met beperkte middelen wist hij steeds de benodigde muziek, soms letterlijk, aan mekaar te plakken en af te spelen. Ook was hij de ontwerper van het befaamde logo van de harde kern, later werd dit gedrukt op een sticker, op menig oud koffer bevindt zich nog zo’n sticker.

Na zijn actieve carrière als muzikant heeft Thei nog een hele tijd de stoelen klaargezet voor de wekelijkse repetitie. De binding met zijn fanfare bleef daarmee in stand. Elke zaterdag kwam hij trouw naar de repetitie van zijn fanfare. Ook hield hij een aantal jaren de presentielijst bij.

Toen er gerepeteerd werd aan de carnavalsmarsen en het slagwerk op 1 lid na volledig aanwezig was heeft hij zich nog een keer laten verleiden om achter de grote trom plaats te nemen. Dit deed hij op zijn eigen karakteristieke manier, in een hand een stok en de andere hand liet hij rusten op de trom.

De laatste jaren bleef hij trouw de repetitie bezoeken, hij liep dan vaak naar voren daar waar de muzikanten zaten om van korte afstand de ‘troepen’ te monsteren en de voortgang waar te nemen.’