‘Djokovic moet zich niet blind staren op record’

Print
‘Djokovic moet zich niet blind staren op record’

Afbeelding: EPA

Is Novak Djokovic in staat het record grandslamtitels - met twintig voorlopig veilig in handen van Roger Federer - te breken? Ja, menen kenners. „Maar vlak Federer en Nadal nog niet uit.”

Novak Djokovic (15 grandslamtitels) was het nog maar anderhalf jaar terug helemaal kwijt. De absolute klasse was van zijn spel gegleden, zijn gedrevenheid en meedogenloosheid - in zijn topjaren belangrijke handelsmerken - waren ver te zoeken. Hij brak met meerdere coaches, onder wie de man (Marian Vajda) die hem naar de top had geloodst. Een elleboogblessure en privéproblemen zorgden voor nog meer ellende. In de eerste helft van 2018 stond hij, de speler die 223 weken op de troon had gezeten, 22ste op de wereldranglijst. Een klassering Djokovic-onwaardig.

Maar Djokovic, 31 jaar en inmiddels weer herenigd met Vajda, is terug. In Melbourne verpulverde hij in de finale Rafael Nadal, die net als Roger Federer al jaren het beste in de Serviër naar boven haalt. Daarmee komt zijn aantal grandslamtitels op vijftien. En het eind is nog niet in zicht, menen de oud-tennisprofs Sjeng Schalken (de Limburger was ooit elfde van de wereld) en Jacco Eltingh (winnaar van zes grandslamtitels in het dubbelspel). Zij reageren op drie stellingen.

Novak Djokovic in deze vorm heeft nog lichtjaren voorsprong op de nieuwe generatie.

Schalken: „Lichtjaren wil ik niet zeggen. Tenslotte kan het snel gaan met jonge spelers, zoals Stefanos Tsitsipas, Frances Tiafoe en Alex de Minaur. Wel zie je dat die jongens verder naar achteren staan op de baan dan Djokovic, die juist heel dicht op de baseline staat. Daardoor heeft hij een heel hoog tempo in zijn slagen en valt het voor een tegenstander op een gegeven moment niet meer te belopen. De winst voor Djokovic zit ’m niet meer in het harder slaan van de bal, maar wel in het tempo. Hij pakt zijn tegenstanders weer bij de keel. Bovendien is hij een speler die veel ballen haalt als hij zelf onder druk staat. Het is als een vlieg die je probeert dood te slaan, maar die telkens terugkeert.”

Eltingh: „In deze vorm, ja! Zoals Djokovic zondag tegen Nadal stond te spelen, was beangstigend goed. Hij was dwingend en maakte amper fouten, hij was heel consequent in zijn uitvoering. Djokovic had de perfecte balans tussen dwingend en foutloos spelen. Maar het is geen abc’tje. Fysiek of mentaal hoeft er maar iets te gebeuren en het kan zomaar anders zijn. Bovendien kan een jongen als Tsitsipas ook de bal snel nemen, net als Djokovic.”

Djokovic moet zich niet blind staren op het record van twintig grandslamtitels van Federer.

Schalken:„Dat record is nog zo ver weg… Dan moet je nog zoveel wedstrijden winnen, zoveel toernooien doorkomen en zo vaak door het oog van de naald kruipen. Vlak bovendien Federer en Nadal niet uit. Ik sluit niet uit dat Federer Wimbledon nog eens wint. Dan komt hij op 21. En Nadal zie ik dit jaar ook zomaar weer Roland Garros winnen (waarmee hij op 18 zou uitkomen, red.). Ik denk ook niet dat Djokovic zich blind staart op dat record. Aan de andere kant, juist in die records zit ook weer de uitdaging voor deze mannen. Waarom denk je dat Federer vorig jaar in Rotterdam wilde spelen? Om de oudste nummer 1 van de wereld te kunnen worden.”

Eltingh: „Ik denk niet dat het record een obsessie wordt voor Djokovic. Daarvoor staat zo’n speler er toch te reëel in. Hij weet dat hij dan minimaal twee grandslams per jaar moet winnen om in de buurt te komen. Nee, zijn carrière is ook zonder dat record meer dan geslaagd.”

Djokovic kan nog minstens vijf jaar mee in de absolute top.

Schalken: „Federer bewijst met zijn 37 jaar dat het qua leeftijd kan. Zondag speelde Djokovic echt top. Het was bijna perfect. Hij zoekt het nu bij zichzelf. Je kunt dan wel honderd miljoen op je bankrekening hebben staan, als het niet loopt moet je in de spiegel kijken, en dat heeft Djokovic gedaan toen het vorig jaar niet liep. Hij plant nu ook alles heel goed. Ik maakte vroeger de fout te veel te willen spelen, te veel toernooien in te plannen. Djokovic stelt zijn schema met z’n team heel professioneel op. Tennis is wat dat betreft tegenwoordig wetenschap.”

Eltingh: „Als hij het fysiek houdt zeker. Maar zijn gezin (Djokovic heeft inmiddels twee kinderen, red.) moet ook mee willen blijven gaan in dit verhaal. Hij moet de motivatie zien vast te houden en zijn huiswerk - daarmee bedoel ik hard trainen om fit te blijven - consequent maken. Dan kan hij nog wel even mee.”