Boudewijn van de Ven: ‘Ik heb 27 jaar ‘goud’ in handen gehad’

Print
Boudewijn van de Ven: ‘Ik heb 27 jaar ‘goud’ in handen gehad’

Boudewijn van de Ven: met pensioen, maar nog altijd betrokken. Afbeelding: Etienne Zegers

Limbricht / Born / Buchten / Holtum / Papenhoven / Geleen / Graetheide / Sittard / Windraak / Einighausen / Guttecoven / Munstergeleen / Obbicht / Grevenbicht / Maastricht / Itteren -

De Zonnebloem vierde haar zeventigste verjaardag op 17 januari van dit jaar. Boudewijn van de Ven nam eind 2018 afscheid na 27 jaar actief te zijn geweest voor deze club. Eerst als districtshoofd Zuid-Limburg en later als provinciaal districtshoofd. Zelf wil hij er niet veel van weten, maar zijn tomeloze inzet en betrokkenheid is in die jaar gewild en ongewild een steun in de rug geweest voor alle vrijwilligers die zich met hart en ziel inzetten voor de zieke medemens.

Boudewijn van de Ven: “Ik heb 27 jaar ‘goud’ in handen gehad, want dat blijven die vrijwilligers van de Zonnebloem voor mij altijd. Met mijn functie was ik slechts een radertje in het grote geheel. Ik kan terugkijken op een geweldige periode waar ik van mijn werkgever de gelegenheid kreeg om volop te netwerken en te mogen werken met een grote verscheidenheid aan mensen. Toen ik begon dachten ze een ‘snelle manager’ binnengehaald te hebben, maar dat was ik helemaal niet. ‘Boudewijn, je moet schoenen met stalen neuzen hebben. Dan maak je een kans om bij al die afdelingen binnen te komen’, was de raad die ik meekreeg. Zo zag ik dat echter niet. Ik was een eenvoudige buitendienst jongen die zijn best deed om niet als ‘baas’ over te komen. Samen met de vrijwilligers wilde ik me inzetten voor de doelgroep.”

Boudewijn ging doen waar hij ijzersterk in was. Vertrouwen wekken, inspireren en vooral de passie van de vrijwilligers in alle facetten accepteren en waarderen. “Vergaderen bijvoorbeeld, daar hielden ze helemaal niet van. Ik zocht ze op in een informele setting. Tijdens een boottocht. Met een kladblok in mijn binnenzak ging ik het gesprek aan en noteerde ik waar nodig vragen en opmerkingen. Daar waar nodig kwam ik er direct de volgende dag op terug. Op een gegeven moment was ik in Heerlen waar men mij vertelde dat ze in Landgraaf een eigen loterij hadden en niet meededen aan de landelijke variant van de Zonnebloem. Daar was men niet blij mee. Ik naar Landgraaf waar ik met veel moeite tien spreekminuten had afgedwongen. Ik deed mijn praatje en droop vervolgens af zonder iet bereikt te hebben. Ik vertelde het verhaal aan een landelijk bestuurslid en die zei: ‘ik ga met je mee’. Hij wist de zaal op een dusdanige manier te bespelen dat er een ‘wij’ gevoel ontstond. Daar heb ik veel van geleerd.” De kerk en mijnen bepaalde vroeger in deze streek wat er gedaan werd. Hier kreeg je te maken met vrijwilligers die hard gewerkt hadden. “Klopt. Die zaten zeker niet te wachten op opdrachten van iemand van bovenaf. Ik leerde me als betaalde kracht zo op te stellen dat ik heel dicht bij kon komen.”

Na een jubileum van de Zonnebloem Maastricht was de toenmalige burgemeester Leers die André Rieu op de Zonnebloem attent maakte. “Ik werd op een gegeven moment gebeld door iemand die zich André Rieu noemde. Ik dacht dat het een grap was en ging niet serieus op het gesprek in. Hij bleef echter volharden en het bleek hem ook nog te zijn. Hij wilde iets terugdoen voor alle mensen die hem groot hadden gemaakt. Uiteindelijk hebben zo’n twee duizend deelnemers van onder andere de Zonnebloem anderhalf uur genoten van zijn muziek op het Vrijthof. Mooi.”

Je behoort tot de doelgroep van de Zonnebloem als er sprake is van een lichamelijke beperking als gevolg van ziekte, lichamelijke handicap of ouderdom. Door de fysieke beperking kan iemand geïsoleerd raken. “Menselijk contact kun je niet met een robot genereren. Iemand die alleen is als gevolg van een lichamelijke beperking laat je toch niet met een machine communiceren. Ik ben nog nooit iemand tegengekomen die hier de voorkeur aangeeft. Mensen zoeken steeds meer naar kleinschalige geborgenheid. We moeten als organisatie steeds meer gaan kijken hoe we maatwerk kunnen leveren. Iedereen moet mee kunnen doen. Dat is overigens iets heel anders dan iedereen mag gratis mee. Maar behoor je tot de doelgroep dan kan de Zonnebloem altijd iets voor je betekenen.”

betekenen.”