Begrip voor emoties familie vermoorde Nabila

Print
Begrip voor emoties familie vermoorde Nabila

Moordverdachte Osama I. voor de rechter, rechts in het midden, tussen zijn advocaat (links) en de tolk (rechts). Afbeelding: Rob Klein Goldewijk

Maastricht / Itteren -

Officier van justitie Leonard Geuns toont begrip voor de emoties en de roep van nabestaanden van de vermoorde Nabila om de doodstraf voor Osama I., die wordt verdacht van dubbele moord in Maastricht op 14 december 2017.

Geuns begint zijn betoog dat later leidt tot het uitspreken van de strafeis met beschouwing op het rechtvaardigheidsprincipe, de balans, verwijzend naar de weegschaal van Vrouwe Justitia. Het herstellen van de balans in deze zaak kan echter nooit tot gevolg hebben dat de vermoorde Abbas of Nabila weer terugkeren. Hun dood is onherroepelijk. De geschiedenis is geen Uitzending Gemist. Dat is een fundamentele onrechtvaardigheid in deze zaak, die met het oordeel van de rechtbank niet verandert.

Doodstraf

Osama moet dood, dat waren dinsdag de afsluitende woorden van Nabila’s oudste zoon Bilal na het uitspreken van zijn slachtofferverklaring. Geuns herhaalt ze nog eens, omdat die laatste woorden dinsdag in de samenvatting niet aan Osama zijn vermeld.

Lees ook: Verdachte dubbele moord Maastricht: ‘Er sprongen duivels door mijn hoofd’

Dat was ook het moment waarop het fout ging en dochter Enas die de steekpartij overleefde haar schoen naar Osama I. gooide. „Geen rare oproep” vanuit het oogpunt van de Syrische rechtspraak, waar de doodstraf bestaat, stelt Geuns. Maar Nederland kent geen doodstraf, dus formeel kan hij het ook niet vragen. Hij begrijpt Enas’ verzoek om een levenslange gevangenisstraf.

Met het wetboek in de hand, zegt Geuns tegen Osama: “Hierin staat dat je niemand dood mag maken. Ik denk dat het ook in het wetboek in Syrië staat.”

Twijfel

Was het anders gelopen, die fatale avond, als de „sterke Bilal deur”de deur had geopend, vraagt Geuns? Had hij dan het gevecht met Osama gewonnen? Maar hij was net weg, net als de andere zoon. En het heeft geen zin om aan Osama te vragen of hij heeft gewacht tot de jongens weg waren. Hij zegt het zich immers niet te herinneren. „Hoe kan het dat Osama een stuk mist en de rest wel weet? Wat was precies de reden om meerdere malen aan de deur te gaan?”

Geuns uit daarmee twijfels bij het geheugenverlies van Osama I.

Hoe anders kan een getuige in het Turks cultureel centrum al weten dat Osama op zijn hoofd is geslagen met een ijzeren voorwerp kort nadat Osama met bebloed mes na de moorden daar binnenloopt? Osama zelf zegt dat, evenals dat hij bij het huis van Abou Anas, de echtgenoot van Nabila is geweest. Geuns wijst op de feiten die wijzen op voorbedachte rade. Haalt de woorden aan die Osama eerder die dag tegenover uitte tegen een begeleider: ik ben vanavond zelf dood of ik zit bij de politie.

Het letsel van de vermoorde Abbas is volgens Geuns veel te ernstig om te spreken van zelfverdediging. Abbas is diverse malen in zijn buik gestoken, in zijn hals en zijn keel is doorgesneden. Osama heeft niet meer dan een schram. ,,Ik kan niet redeneren zoals Osama, dat hij zich wel moest verdedigen. De aard van het letsel is daarmee niet verdedigbaar.” Van noodweer kan geen sprake zijn, stelt Geuns. ,,Hij heeft Abbas op zijn rug als een kruiwagen achter zich aan getrokken. Hij heeft hem opgestoten naast het pad onder een struik, zoals je een kruiwagen omkiept. Een heel onterende gang van zaken.”

Osama wil het requisitoir van de officier van justitie niet aanhoren. Hij keert zijn hoofd af van de tolk, leunt achterover en wrijft regelmatig over zijn achterhoofd.

‘Leven gered’

Geuns laat de moersleutel zien waarmee buurman Jack Osama op zijn hoofd sloeg. ,,Als ze u toen dood hadden geslagen, had dat gemogen. Nu mag dat niet meer. Jack is inderdaad de held. Hij heeft een leven gered. Hij heeft maar één leven kunnen redden. Het andere leven was er niet meer.”

Geuns laat de pathologische details van de wonden van Nabila de revue passeren om de mate van geweld te illustreren. En de voorbedachte rade. Osama is bij Nabila aan de Joseph Postmestraat meteen gaan “hakken, steken en slaan” met een mes, roepend: ‘Waar is hij’. Osama was zich bewust van wat hij ging doen en kan zich volgens Geuns niet verschuilen achter in de war zijn. Hij heeft niet adequaat hulp gezocht en is drugs gaan gebruiken waardoor het van kwaad tot erger wordt.

Onze verslaggever volgt de zaak live vanuit de rechtbank:

Toegang tot alle Plus-artikelen?

Word nu abonnee en lees al onze Plus-artikelen voor slechts 1,04 per week. Ruim 110.000 tevreden lezers gingen je al voor.

Bekijk de actie-abonnementen