Dit artikel is exclusief voor jou als abonnee van De Limburger te lezen
Dit artikel is voor abonnees. Verder lezen?

Het trieste en eenzame einde van Martin, de olijke kroegtijger

SERIE VOORTLEVEN

Het trieste en eenzame einde van Martin, de olijke kroegtijger

Altijd zong hij: ‘Buona sera, signorina, kiss me goodnight’ Afbeelding: Familie album

Venlo / Hout-Blerick / Boekend / Steyl / Lomm / Tegelen / Velden / Belfeld / Blerick / Arcen -

Is dat niet wat we allemaal willen, na de dood voortleven in de harten en herinneringen van onze familie en vrienden? Met de talenten, humor, liefde en eigenaardigheden die ons zo uniek maakten. Een serie over (on)gewone Limburgers. Vandaag: Martin Frölich, de kroegbaas die altijd ‘Buona sera, signorina’ zong, maar eenzaam stierf.

Hoe heb je geleefd, als boven je overlijdensadvertentie ‘Buona sera, signorina, kiss me goodnight’ staat? Wie het swingende liedje van de Italiaans-Amerikaanse zanger Louis Prima kent, zal meteen associaties met drank, zwoele avonden en vrolijke gezelligheid krijgen. En laten dat nou net de ingrediënten zijn waarmee Martin Frölich (81) zijn leven kruidde.

Parade

Frölich was van de jaren zeventig tot eind jaren negentig als uitbater van café-restaurant Maxim een bekend stadsfiguur in de Venlose binnenstad ...