SERIE: CARNAVALSLIEFDES

Carnavalsliefdes: Eeuwige liefde voor elkaar sinds bezoek aan Apollozaal Weert

Print
Carnavalsliefdes: Eeuwige liefde voor elkaar sinds bezoek aan Apollozaal Weert

Maria en Pierre zijn na een halve eeuw nog altijd dol op elkaar. Afbeelding: Frank Heythuysen

Laar / Tungelroy / Weert / Swartbroek / Altweerterheide / Stramproy -

Weekkrant VIA Limburg presenteert aan de vooravond van ‘vastelaovend’ een serie over carnavalsliefdes. Dit is de tweede aflevering.

In de vroege avond van carnavalsmaandag 26 februari 1968 ontmoette Maria Koppen-Vanlier haar toekomstige man Pierre in de Apollozaal in Weert. Bijna 51 jaar later is het echtpaar nog steeds gelukkig met elkaar. Liefde in voor- en tegenspoed.

Het was liefde op het eerste gezicht, volgens Maria. Maar er moest nog wat water door de Maas stromen voordat het stel in elkaars armen lag. “M’n zus was destijds kraamverzorgster en kwam bij Pierre’s broer over de vloer bij de geboorte van een kindje. Ik kreeg de groeten van Pierre. Waarop m’n zus zei: is dat niks voor jou?”

Uit zicht

Maar Pierre raakte uit zicht, ook omdat Maria toen verkering had in Helden. “Dat raakte uit en toen kwam hij weer in beeld. Toen ik Pierre op die bewuste carnavalsmaandag ontmoette, was hij al een tijdje met vrienden op stap en had hij de nodige biertjes op. Hij kwam bij me staan en is nooit meer weggegaan”, vertelt Maria Koppen-Vanlier (72) lachend, terwijl ze nog even verliefd als vroeger naar haar man Pierre (78) kijkt. “Hij was een leuke verschijning. Ik viel op z’n mooie ogen en z’n humor. En -destijds niet onbelangrijk- hij had een goede baan. Maar het moest natuurlijk wél klikken. En dat dééd het. ‘Mien mölke’ noemde hij me steevast. Frappant detail: m’n vader heeft vroeger nog gescharreld met de moeder van Pierre…”

Lees hier meer bijzondere verhalen over carnavalsliefdes

Maria werd snel opgenomen in de familie Koppen. Een week na carnaval trouwde Pierre’s zus en was zij uitgenodigd voor de bruiloft. “M’n schoonmoeder was blij dat Pierre eindelijk onder de pannen was”, vertelt Maria lachend. De liefde voor elkaar en voor de carnaval loopt als een rode draad door hun leven. Ze trouwden op 6 februari 1971, een week voor carnaval. Zowel prins Fred I (Weerts) van de Rogstaekers, als Bert Kusters, de landhieër van de Schäöpkes, bezochten de bruiloft en onderscheidden het bruidspaar in hun orde.

Maria en Pierre vierden vastelaovundj vooral met medewerkers van bouwbedrijf Wilma, waar Pierre 47 jaar heeft gewerkt. “Pierre is ruim 20 jaar lid geweest van de carnavalsvereniging van de ‘Wilma’, die elk jaar een eigen prins uitriep tijdens een zitting met artiesten -veelal medewerkers van het bedrijf- met aansluitend een bal. Met Pierre’s collega’s uit Zuid-Nederland trokken we dan door Limburg en Brabant, steevast vergezeld door een zaate hermenie. Dat was altijd voorafgaand aan carnaval. Tijdens de drie dolle dagen trok iedereen dan zijn eigen plan en vierden wij carnaval in Weert.”

Aan carnaval verknocht

Dat de twee aan carnaval verknocht zijn, blijkt uit hun 25-jarig huwelijksfeest, waar aan de genodigden werd gevraagd om verkleed te verschijnen. “Carnaval zat met name bij Pierre in het bloed. Jarenlang heeft hij meegeholpen aan het bouwen van de optochtwagens van de ‘Vengnaaze’, die van 1979 tot en met 1982 de ‘Gouwe Rog’ hebben gewonnen. Bovendien is Pierre door de Rogstaekers geridderd in de Orde van de Rog. Een onderscheiding die hij nog altijd met trots draagt.”

Vier jaar geleden verhuisde het echtpaar - vanwege de ziekte van Pierre – naar een woon-zorgcomplex. Het vastelaovundj-vieren kwam op een lager pitje te staan. “We gaan nog altijd naar de carnavalsmiddag die hier wordt georganiseerd door Kepel Gootgemootj. Dan trekken artiesten van zorgcomplex naar zorgcomplex. Zo gauw Pierre dan ‘blaosmuziek’ hoort, staat hij te dirigeren”, vertelt Maria, terwijl ze haar man nog maar eens een liefdevolle blik toewerpt. “We hebben een halve eeuw lang vastelaovundj gevierd en dat volstaat. De grote Rogstaekers-optocht laten we echter nooit schieten. Maar het belangrijkste is de liefde voor elkaar. Zonder liefde geen leven.”