In Memoriam

Met mijnheer Olav verdween de naam Van der Grinten bij Océ

Print
Met mijnheer Olav verdween de naam Van der Grinten bij Océ

Olav van der Grinten (links) onthult het naambord van de Van der Grintenstraat in 2009. Afbeelding: Lé Giesen

Venlo / Hout-Blerick / Boekend / Steyl / Lomm / Tegelen / Velden / Belfeld / Blerick / Arcen -

Olav van der Grinten

1926-2019

Zijn opvolgers lieten er geen gras over groeien. Bij het afscheid van Olav van der Grinten als commissaris in 1997 werd de naam Van der Grinten geschrapt. Het kopieerconcern heette voortaan Océ in plaats van Océ-van der Grinten.

Een kleindochter protesteerde tijdens de aandeelhoudersvergadering tegen de wijziging, maar kreeg onvoldoende steun. Ach, een familiebedrijf was Océ allang niet meer. In 1958 had het paradepaardje uit Venlo immers de gang naar de beurs gemaakt.

Sentiment

De onderneming had geld nodig voor overnames, opereerde op een wereldmarkt. Dan is er geen ruimte voor sentiment, wist Olav. Daar komt bij dat hij al eerder uit Venlo was vertrokken. Hij resideerde in Amsterdam. De laatste Van der Grinten in de top van Océ had bovendien al langer afstand genomen van het bedrijf. In 1988 was hij met pensioen gegaan als lid van de raad van bestuur van het concern en directievoorzitter van Océ in Nederland.

Bij zijn afscheid zei hij in een interview met De Limburger. „Ik ben er niet treurig om de laatste Van der Grinten te zijn in dit bedrijf, al was het best aardig geweest een opvolger te hebben.” Aan de andere kant was het typerend, aldus Van der Grinten, dat er binnen de familie nooit druk werd uitgeoefend om in de zaak te komen. Hij omschreef het als een ‘geloofskwestie’: „De familie moest geloven dat je in beginsel directeur kon worden. Dan mocht je komen werken.” Na zijn studie scheikunde aan de Universiteit van Utrecht besloot hij in 1959 in de voetsporen van zijn vader te treden, als financieel topman.

Boterkleursel

Van der Grinten, op de zaak ‘mijnheer Olav’ genoemd, was de achterkleinzoon van de Venlose apotheker Lodewijk van der Grinten, uitvinder van het boterkleursel. Diens zoon Frans paste te kennis van kleurstoffen toe in het onderzoek naar blauwdrukmaterialen. De rest is geschiedenis.

Bij zijn vertrek als topman in 1988 werd Olav van der Grinten benoemd tot ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw voor zijn bijdrage aan de internationale expansie van Océ. Hij had eerder de gouden erepenning van de stad ontvangen. Bij die gelegenheid spuide mijnheer Olav zijn gram over de slaafse wijze waarop Venlo door het stof kruipt voor de Duitse kooptoeristen.

Van der Grintenstraat

Een zeldzame oprisping van een man die uitblonk in „bescheiden terughoudendheid”, aldus toenmalig burgemeester John van Graafeiland. Na zijn vertrek als commissaris kwam Van der Grinten in 2009 nog terug voor een plechtigheid: de onthulling van de Van der Grintenstraat. Datzelfde jaar werd Océ overgenomen door Canon.

Mijnheer Olav deerde het niet. De familie is niet belangrijk, zo stelde hij, maar het bedrijf en de werknemers. Hij overleed dinsdag op 92-jarige leeftijd.