Carnavalsliefdes: Zeeuws meisje vindt de liefde bij carnavalsvierder uit Horn

Print
Carnavalsliefdes: Zeeuws meisje vindt de liefde bij carnavalsvierder uit Horn

Wiel en Mariet zijn inmiddels 4x11 jaar getrouwd. Afbeelding: Wiel en Mariet Vermeulen

Horn -

De uit Zuid-Beveland afkomstige Mariet van ‘t Westeinde was nog maar 18 toen zij voor een stageperiode van één jaar naar jeugddorp Bethanië in Horn kwam. De jonge Zeeuwse uit Heinkenszand die hier een opleiding tot kinderverzorgster bij een kinderbeschermingsinstelling kwam voltooien, raakte tijdens een carnavalsfeest op 23 februari in het jeugddorp verliefd op een jongeman uit Horn. Het werd een stage met grote gevolgen voor de rest van haar leven.

Mariet Vermeulen-van ’t Westeinde: „In 1966 was ik naar jeugddorp Bethanië in Horn gekomen voor een stage van één jaar. In 1967 kreeg ik er een vaste aanstelling. Ik bleef in Limburg omdat ik in Zuid-Nederland vanwege mijn jonge leeftijd nog geen werk in dit werkveld kon krijgen. Op Bethanië was het met Carnaval gebruikelijk om op de vrijdagavond, voorafgaand aan de drie carnavalsdagen, een feest te organiseren voor de jeugd van 16 en 17 jaar. De personeelsleden van de instelling werden geacht hierbij aanwezig te zijn. Voor deze gelegenheid werden altijd jongemannen uitgenodigd en wel de Jeugdraad van Elf uit Horn en een aantal leerlingen van de MTS (Middelbare Technische School) uit Roermond. Het werd mijn eerste Limburgse carnavalsfeest als Zeeuws meisje. Carnaval werd in Zeeland alleen gevierd in de katholieke dorpen. In mijn dorp Heinkenszand, werd het niet gevierd omdat de meerderheid van de bevolking uit protestanten en gereformeerden bestond.”

‘Niet te drinken dat bier’

„Ik probeerde het carnavalsfeest van Bethanië op mijn eigen manier te vieren: mee dansen met de hele zaal en genieten van mijn eerste pilsje. Niet te drinken dat spul vond ik. Voor het mannelijk geslacht had ik op die avond nog totaal geen aandacht. Rond middernacht na het feest was er nog een afsluitende bijeenkomst in het dorpshuis van Bethanië. Deze was alleen bestemd voor het personeel en de leden van de Raad van Elf uit Horn. Wat hadden die heren uit Horn het druk met zoveel dames. Als een van de laatste kwam ik binnen in de grote koffiekamer waar iedereen al in een grote kring zat. Er was geen plaatsje meer vrij. Maar direct achter de deur vond ik nog een plekje op een bank naast een kwieke jongeman. ‘Kom hier maar zitten, mijn vriend is toch even weg’ zei hij. Ik plofte naast hem neer en we gingen nog een uurtje vrolijk verder met zingen en ‘sjoenkelen’. Om 01.00 uur was het volgens de directie tijd om te vertrekken. Op de zaterdag moest er door het personeel gewoon gewerkt worden. De jongeman, met de voor een Zeeuwse meid vreemd in de oren klinkende naam ‘Wiel’, vroeg of hij mij naar mijn slaappaviljoen mocht vergezellen. Dat mocht hij en het werd een wandeling die zeer lang duurde. We spraken af elkaar de verdere carnavalsdagen weer te ontmoeten en dat gebeurde ook. Vier dagen op rij vierden we samen Carnaval ondanks dat Wiel ook nog muziek moest maken met het Tiroler orkest ‘Die Rheinländer’ uit Horn, de voorloper van de latere TP-band. Na 7 jaar verkering zijn Wiel en ik nu alweer 44 jaar getrouwd, 4 keer 11 jaar! Onze bruiloft vierden wij in Zeeland en Harmonie De Drie Horens uit Horn maakte een grote reis en bracht ons daar een klinkende serenade. Bier smaakt me ondertussen best en het Limburgs dialect beheers ik inmiddels ook prima. De Zeeuwse is door de jaren heen ook een Limburgse geworden.”