Zachtaardig in de omgang, keihard in de ring

Print
Zachtaardig in de omgang, keihard in de ring

Max Weekers in actie tijdens een kickbokspartij. Afbeelding: Fotoarchief Max Weekers

Laar / Weert / Altweerterheide / Stramproy / Tungelroy / Swartbroek -

Zijn moeder zag het aanvankelijk niet zitten, maar het bloed kroop waar het niet gaan kon, dus stapte Max Weekers vijf jaar geleden in de ring als kickbokser. Met succes. Vorig jaar pakte de 22-jarige Weertenaar de Europese titel in de K1 klasse -85 kg bij de amateurs.

Hij is zelf de eerste om het sportieve succes te relativeren. “Er zijn veel verschillende organisaties en dito titels, dus over de waarde van zo’n kampioenschap kun je discussiëren. Feit is wel dat ik de titel behaalde bij een vooraanstaande bond.” De roem is de Weerter kickbokser inmiddels vooruitgesneld. Het is lastig om tegenstanders te vinden. “Ik acteer sinds die titel op een hoger niveau -de B-klasse tot 85kg- waar de jongetjes van de mannen gescheiden zijn. Dat brengt met zich mee dat tegenstanders zelfs bij een kleine blessure al afzeggen voor een gevecht, omdat ze niet het risico willen lopen om ‘nat’ te gaan. Maar goed, ik sta op 13 april in de ring tijdens ‘The Battle of the South’ in Heerlen, een kickboksgala waar zo’n 20 of 25 partijen te zien zijn. Daar neem ik het op tegen een Belg.”

Max Weekers begon pas op relatief late leeftijd met kickboksen. “Ik wilde het altijd al, keek veel naar kickboksfilmpjes op YouTube, maar mijn moeder had het liever niet. Toen ik zeventien was en het nog altijd kriebelde, vond zij dat ik oud genoeg was om zelf te beslissen. Wat me aantrekt in kickboksen? Het individuele karakter van de sport. Ik heb ook gevoetbald, maar daar kun je je verschuilen achter een teamgenoot als je je dag niet hebt of gewoon geen zin. Als je dat bij kickboksen doet, krijg je klappen. Ik heb een drang om te trainen, moet op mijn eten letten -ik heb aanleg om dik te worden-, wil fit zijn. Na een wedstrijd rust pakken, regelmatig bij een fysiotherapeut of masseur op de bank. Die opofferingen, naar een wedstrijd toeleven, de wedstrijdspanning op de dag van een partij, maken het voor mij de ideale sport.” Onder die opofferingen vallen zes of zeven trainingen per week -naar wedstrijden toe acht tot tien- met kracht-, loop- en kickbokstrainingen. Stappen is er niet bij. “Mijn sociale leven lijdt er onder”, geeft Max toe. “Maar dat is het waard. Wanneer alles op z’n plek valt, na een gewonnen partij -liefst op knock-out- de handjes de lucht in gaan en m’n supporters uit hun dak gaan, dan geeft dat enorm veel voldoening.”

Knock-out

Weekers won bijna de helft van zijn partijen op knock-out, bij hemzelf is nog nooit ‘het licht uitgegaan’. “Kneuzingen, blutsen en builen, een blauw oog, een gescheurde wenkbrauw, dat wel. Maar door pijn heen bijten hoort bij deze sport.” Hij beseft dat kickboksen nog altijd een ietwat groezelig imago heeft. “Er zit vooruitgang in, mede door de optredens van Rico Verhoeven. Die is veel op tv, komt beschaafd over en heeft veel voor de sport betekend. Het is een misvatting dat alleen tuig of gajes aan kickboksen doet. Ik ben zelf een gewone, zachtaardige, rustige Weerter jongen en in het dagelijks leven absoluut geen vechtersbaas.”

Concrete doelen voor de toekomst heeft de kickbokser niet. “Ik wil het beste uit mezelf halen en dan kijken hoe ver ik kom. Er zit nog rek in mijn prestaties, daar ben ik van overtuigd.” Weekers verdient inmiddels de kost als personal trainer. “Ik heb een eigen ruimte waar ik kickboks-, kracht- en conditietrainingen geef. Mijn passie overbrengen op anderen en van mijn hobby mijn beroep maken, bestaat er iets mooiers?”

Volg nieuws uit jouw gemeente via Facebook

De Limburger heeft voor alle 31 gemeenten een eigen Facebookgroep met het laatste plaatselijke nieuws.

> Neem een kijkje