De familie Pierik viert het leven al 850 jaar

Print
De familie Pierik viert het leven al 850 jaar

De familie Pierik wordt tijdens één van de vele feestjes geportretteerd. Afbeelding: Familie Pierik

Brunssum / Schimmert / Hulsberg / Wijnandsrade / Merkelbeek / Schinveld / Jabeek / Vaesrade / Schinnen / Klein-Doenrade / Doenrade / Bingelrade / Puth / Sweikhuizen / Amstenrade / Oirsbeek / Nuth -

Het leven is een feest! Dat moet het levensmotto van de familie Pierik zijn. Het gezin van twaalf kinderen heeft gemiddeld iedere maand een verjaardag. Tel daar de feestjes van de partners en het kroost bij op en er valt bijna wekelijks iets te vieren. Binnenkort worden de Pieriks gezamenlijk 850 jaar.

Aan de Ridder Vosstraat in Brunssum was het een drukte van jewelste. Vader Hein en moeder Marie Pierik woonden er met twaalf kinderen. Laten we ze even voorstellen. In 1932 werd geboren Tilla en een jaar later Jet. In 1935 volgde zoon Frans, een jaar later Els, in 1938 Annie, in 1939 Mia en tijdens de oorlog worden Gonny, Toon en Tinny geboren. Maar ook na de oorlog lusten Hein en Marie er nog pap van. In 1946 komt Gerty ter wereld gevolgd door Miny (1949) en Jo (1951).

Meehelpen

Was het niet ontzettend druk? “Jawel”, vertelt Jo, “maar het was vooral heel gezellig.” Jo woont nog in zijn ouderlijk huis. “Je kunt je nu niet meer voorstellen dat mijn ouders hier met twaalf kinderen woonden. Op zolder stonden twee bedden en daarin lagen zes zussen”, lacht hij. Vader Hein was koempel op de Hendrik. Moeders regelde het huishouden, uiteraard met hulp van de kinderen. “We hielpen allemaal mee met de afwas, strijken en het schillen van de aardappelen. En dat laatste wilde je niet, dat was een behoorlijke zak”, weet Miny nog goed.

De voordelen

Zo’n groot gezin moet veel nadelen hebben, of niet? Er wordt lang nagedacht door iedereen en dan zegt oudste zoon Frans: “Eigenlijk niet. We hebben het fantastisch gehad. We wisten ook niet beter. Mijn ouders kwamen ook uit gezinnen van twaalf kinderen. Het trouwboekje moest helemaal vol”, schatert hij. Maar vakantie zat er niet in. “Dat was vroeger sowieso niet”, weet Miny, “We hebben het nooit gemist.” “Als er al een nadeel was, dan was het omdat ik als laatste in bad moest”, zegt Jo met een knipoog. “In mijn water hadden er al elf gezeten.”

Herinneringen

Langzaam komen de herinneringen naar boven. Frans vertelt: “Mijn moeder verstopte altijd het snoep in de kast en bewaarde de sleutel bij zich. Ik was inmiddels timmerman en schroefde dan stiekem de triplex achterkant van de kast af. Ze heeft zich lang afgevraagd waarom dat snoep toch steeds verdween.” Miny herinnert zich kerstmis. “We zaten op kerstavond altijd met alle kinderen rondom de tafel en zongen kerstliedjes voor de avondmis. We vertrokken altijd een uur voordat de mis begon, want we hadden twee banken nodig”, lacht ze. Jo denkt terug aan het 50-jarig huwelijksfeest van hun ouders. “Dat was in het Unitasgebouw in 1981. We moesten een heel gebouw afhuren anders paste de familie er niet in. We stonden toen met alle kinderen in een rij en Sjef Diederen maakte muziek.” Hoe groot is de familie inmiddels? “We hebben samen 36 kinderen, maar met het tellen van de kleinkinderen en achterkleinkinderen zijn we gestopt. Iedereen woont nog in de buurt. De meesten in Beekdaelen, enkele in Brunssum en één in Heerlen. We zien elkaar veel.”

Dood Jet

Toch kent de familie ook een donkere periode. In 1965 worden Tilla en Jet van het fietspad gereden. Daarbij komt Jet om het leven op 33-jarige leeftijd. Ze heeft dan inmiddels vier kinderen, maar het gezin Pierik is hecht. “Onze zwager en de kinderen zijn op ieder feest aanwezig.” En er zijn wat feestjes gevierd. “Binnenkort worden we samen 850 jaar”, zegt Miny die op die dag 70 jaar wordt, “Dan geven we weer een feest. Maar dit keer wordt er geen groot pand afgehuurd. We geven thuis een middagfeestje, langzaam worden we wat ouder.”

Volg nieuws uit jouw gemeente via Facebook

De Limburger heeft voor alle 31 gemeenten een eigen Facebookgroep met het laatste plaatselijke nieuws.

> Neem een kijkje