Opvanglocatie De Spiegel biedt al 10 jaar intensieve ondersteuning

Print
Opvanglocatie De Spiegel biedt al 10 jaar intensieve ondersteuning

Voor mensen met Autisme is oogcontact vaak lastig, legt Marcel uit wanneer hij het over de naam van de stichting heeft. De Spiegel helpt een handje, omdat ze iemand dan niet rechtstreeks hoeven aan te kijken. Daarnaast draagt de spiegel ook bij aan een stukje zelfacceptatie. Afbeelding: Anneke Hoek

Kerkrade / Eygelshoven -

Even zat Marcel van Aken met zijn handen in het haar toen zijn autistische zoon op geen enkele opvang meer welkom was. Met het besef dat er nog meer ouders in dit schuitje zaten, twijfelde hij niet langer. De Kerkradenaar richtte ‘Stichting De Spiegel’ op: een dagopvang voor mensen met een verstandelijke beperking. In mei dit jaar viert de stichting het 10-jarig bestaan.

Een woonkamer gevuld met een kast vol met spelletjes en dvd’s, een gezellig computerhoekje en muren die versierd zijn met schilderijen in vrolijke kleuren. Er hangt een huiselijke sfeer in De Spiegel. Van Aken transformeerde de voormalig basisschool aan het Van Gogh Plein in Kerkrade in een degelijke opvanglocatie. Mensen die na het verlaten van het speciaal onderwijs tussen wal en schip raken, vinden bij de Spiegel een nieuw thuis. “Cliënten kunnen dagelijks bij ons terecht. We halen ze op en brengen ze ook weer thuis”, vertelt de uitbater van de Stichting. “Soms bieden we ook opvang aan huis, voor als ouders er in de avonduren even op uit willen”. Het opvallende aan de Stichting is de één-op-één begeleiding die de cliënten krijgen. De intensieve ondersteuning hebben de mensen hard nodig, vertelt Van Aken. In het gebouw heeft iedere cliënt een eigen kamer waar ze aan verschillende taken werken.

Kleine doelen

Een van de cliënten zit samen met zijn begeleider op zijn kamer aan een bureautje. Hij wijst op een gekleurd plaatje. “Afwasmachine”, zegt hij overtuigd. De woordpuzzel is een van de speelse manieren waarop er bij De Spiegel aan kleine doelen wordt gewerkt. Iedereen is anders en heeft dan ook een andere dagbesteding, die in overleg met de ouders wordt bepaald. “Woordjes leren, maar ook dagelijkse dingen zoals het afval buiten zetten en handen wassen worden geoefend”, legt Marcel uit. De voornamelijk zwaar autistische cliënten hebben hoe dan ook een gevarieerd programma. Uitgelaten snelt één van ze naar de trampoline. Met een glimlach van oor tot oor springt hij op en neer. Even zijn energie kwijt, voordat hij verder gaat met een denkwerkje. In het gebouw zit zelfs een gymzaal, waar een balletje kan worden gegooid. In de winter leven de bewoners zich er uit op de fiets.

Sommige cliënten komen vijf dagen per week een hele dag, anderen bezoeken De Spiegel een paar dagdelen in de week. Hoewel ze allemaal hun eigen programma afwerken, lunchen ze gezellig samen in het aquarium, een glazen ruimte in het midden van het gebouw. “Want ook dingen samen doen, moeten ze leren”. Door de intensieve begeleiding ontstaat er al snel een band tussen de cliënt en het de begeleider. Hier werken mensen met een hart voor hun werk; de één op één begeleiding vraagt enorm veel energie. “Maar die begeleiding hebben deze mensen hard nodig. Ze komen en gaan met een glimlach. Dat is waar we het uiteindelijk voor doen”, zo besluit Marcel.