Kennedymars door Midden-Limburg: ‘Wie klaagt over hitte, moet maar naar huis’

Print
Kennedymars door Midden-Limburg: ‘Wie klaagt over hitte, moet maar naar huis’

Blaren prikken in Posterholt. René Corten Afbeelding: foto: René Corten

Posterholt / Maasbracht / Wessem / Thorn -

Ze hebben er ongeveer een derde van hun wandeltocht op zitten als de lopers van de Kennedymars door Posterholt komen. „Ik zie er sommigen bij tegen wie ik het liefst zou zeggen: stop hier maar.”

Ze had zich goed voorbereid, vindt Britt Jacobs uit Sittard. Gisteren heeft ze haar voeten nog laten intapen. En met haar trainingsrondjes heeft ze ook al een keer de 50 kilometer aangetikt.

Lees ook: Zon lokt meer wandelaars naar Kennedymars Sittard

Toch staat ze deze zaterdagmorgen bij de blarenpost van het Rode Kruis in Posterholt te wachten tot haar volgnummertje 42 wordt omgeroepen. Ze heeft er ‘pas’ 28 van de 80 kilometer op zitten. „Ik heb nu een blaar tussen mijn tenen. Ja, dat is pijnlijk”, vertelt Jacobs die voor het eerst meedoet.

De rest van haar groepje staat buiten te wachten tot de behandeling voorbij is. „Want ik loop de rest ook uit, hoor”, verzekert ze. „Dit moet je als Sittardenaar één keer in je leven gedaan hebben, zeggen ze. Ik weet ook niet of ik het nog een tweede keer zou willen.”

Muziekgezelschap

Buiten blaast een muziekgezelschap alsof het leven er vanaf hangt. Tussen de stukken door verzucht een van de muzikanten: „Ik zie hier sommigen voorbij komen tegen wie ik het liefst zou zeggen: stop hier maar.”

Maar veel afhakers zijn er nog niet, ondanks het warme weer. En ook de blarenpost heeft het wel eens drukker gehad, zegt Rode Kruisvrijwilliger Jan. „Vorig jaar stonden er soms twintig mensen te wachten tot ze aan de beurt waren. Nu hooguit één of twee.”

Naar huis

Jacobs geeft vlak voor haar behandeling de warmte de schuld voor haar kleine leed. Buiten denken Lara en Otto Zeggelaar heel anders over die warmte. „Wie hier over de warmte klaagt, gaat maar naar huis.”

Vader en dochter lopen samen met Maike Hofstee, die ze al tien jaar regelmatig bij wandelevenementen tegenkomen en waar ze sinds de vraag van de verslaggever voor het eerst een achternaam van horen.

„We zijn wandelfamilie”, grappen ze. Hofstee: „Ik zie de Kennedymars als een kroegentocht, maar dan liggen de kroegen wel wat verder uit elkaar. Het is zo gemoedelijk hier in Limburg. Zo anders dan in de Randstad waar ik woon.”

Lees ook: Kennedymars als aftrap stichting voor bewegen met beperking

Wandelfamilie

De wandelfamilie loopt verder richting Montfort, Maasbracht, Wessem en Thorn. Op sommige plekken, zoals in Thorn, is de doorkomst net als in Posterholt een feest. Maar vaak zijn het ook lange, saaie en eenzame stukken waar je de wandelaars ziet lopen. Tijd genoeg om even tot zichzelf te komen, op weg naar de finish in Sittard.