In zware periode was voetbal afleiding voor trainer Kruijntjens

Print
In zware periode was voetbal afleiding voor trainer Kruijntjens

RKHSV-trainer Wil Kruijntjens Afbeelding: ERMINDO ARMINO

Maastricht / Itteren / Hulsberg -

RKHSV-trainer Wil Kruijntjens verloor zijn vrouw begin dit seizoen. Haar ziekte en overlijden maakten zijn leven tot een hel en voetbal werd zijn grootste uitlaatklep. Zijn ploeg wilde Kruijntjens belonen met promotie, maar greep door een 3-2 nederlaag tegen Hulsberg net naast de nacompetitie.

Witheet van woede sloft RKHSV-aanvoerder Gianni Theunisz van de Hulsbergse grasmat. De captain is boos over twee niet gegeven penalty’s en de naïeve nederlaag (3-2). „Het is klote. Wij wilden voor onze trainer de nacompetitie halen. En dan geven we het zo dom weg”, baalt de negentienjarige verdediger.

„Wil heeft een zware tijd doorgemaakt en zijn vrouw verloren, maar toch stond hij altijd voor ons klaar. Nu konden we iets terugdoen. Extreem frustrerend als dat mislukt.

Betrekkelijk

Kruijntjens zelf heeft nederlagen leren relativeren. Daags voor de beslissende wedstrijd tegen Hulsberg praat hij urenlang gepassioneerd over voetbal, maar het spelletje is inmiddels betrekkelijk.

Vlak voor het seizoen begon, werd zijn vrouw ziek en amper vier maanden later moest hij al definitief afscheid nemen van zijn geliefde Mariska.

Kruijntjens: „In juni mocht ze stoppen met werken bij de bank en zou ze haar eigen kleding gaan verkopen: haar grote passie. Ze begon plotseling te hoesten, volgens de huisarts slechts hooikoorts. Maar het bleek longkanker. Vier maanden later in september was ze al overleden.”

Stralende lach

Vol passie vertelt Kruijntjens over zijn partner. Zijn ‘Maris’ was overal geliefd. „Zij had geen drank nodig om de boel op de kop te zetten, dat lukte haar zo wel. Op elke foto zie je haar met een stralende lach. Het uitvaartcentrum was dan ook bomvol, 450 mensen.”

Tot de laatste snik steunde ze Kruijntjens met diens hobby als voetbaltrainer. Terwijl ze doodziek in de hospice lag, stond ze erop dat haar man afleiding had en zijn jongens ging trainen. De loodzware periode hakte erin: slapen was haast onmogelijk en in korte tijd verloor Kruijntjens zelf ook 21 kilo.

„Als ik na een verloren wedstrijd thuiskom en ik zie haar urn staan, dan denk ik: waar heb ik me nou zo druk om gemaakt? Na een lange werkdag vroeg ze wel eens om samen met de hond te wandelen. Ik was zo gek en ging dan een training voorbereiden. Achteraf heb ik ontzettend spijt van zulke beslissingen.”

Veel steun

Hondje Henri was na het verlies een enorme steun, net als een heleboel voetballers en trainers. Het kampioensteam van SVME (2007) sierde de uitvaart met een prachtige krans en bij Geusselt Sport en SCG werd een minuut stilte gehouden.

Kruijntjens: „Zulke gebaren en steun zijn onbetaalbaar. Neem ook Willem I, de eerste tegenstander na het overlijden, van elke speler kreeg ik een hand en een bloemstuk. Aan de kopjes van mijn eigen jongens zag ik hoe enorm iedereen meeleefde.”

Mooiste project

De jonkies van Heugem zijn gemiddeld nog geen twintig jaar oud, haast het hele elftal bestaat uit tieners. Kruijntjens won bij elke club prijzen: twee titels met Geusselt Sport, eentje met SVME en promotie met SCG. „Maar dit is mijn mooiste project. Heerlijk al die jonge honden, als ik hier iets win, dan kan ik stoppen.”

Die missie mislukte tegen Hulsberg en toch denkt assistent Rob Theunisz dat promotie slechts een kwestie van tijd is. „Wil past perfect bij deze jonge groep. Toen hij kwam heeft hij veel overhoop gegooid en afscheid genomen van ervaren krachten. De jonge jongens zijn soms te lief, maar Wil heeft de passie om ze op scherp te krijgen. Ik ben er zeker van: op termijn leidt hij ons naar de derde klasse!”