Speurneuzen helpen wanhopige baasjes in zoektocht naar weggelopen viervoeters

Print
Speurneuzen helpen wanhopige baasjes in zoektocht naar weggelopen viervoeters

Nicole Claessens met Noah en Diego, José Milder met Cheeko en Boss, Bianca Bahre met Jimmy. Afbeelding: Françoise Petersen

Brunssum / Born / Buchten / Holtum / Papenhoven / Geleen / Graetheide / Sittard / Windraak / Limbricht / Einighausen / Guttecoven / Munstergeleen / Obbicht / Grevenbicht / Maastricht / Itteren / Hulsberg / Landgraaf / Schaesberg / Zuid-Limburg -

Een harde knal. Fluffy schrikt, krijgt de voordeur open en rent in paniek naar buiten. Zijn baasje rent nog achter hem aan, maar raakt hem kwijt. Na uren tevergeefs zoeken in Brunssum, neemt hij contact op met de Facebookpagina DiNo’s DogSearch, in de hoop dat Fluffy door speurhonden gevonden wordt en weer veilig thuis komt.

Op 11 november 2016 is DiNo’s DogSearch op social media van start gegaan. Het team bestaat uit vrijwilligers die zich inzetten voor het opsporen en terugvinden van vermiste honden, voornamelijk in de provincie Zuid-Limburg. “De groepsnaam is samengesteld uit de namen van mijn speurhonden Diego en Noah”, vertelt Nicole Claessens (35) uit Munstergeleen, één van de initiatiefnemers, naast Renée Stijnen uit Hulsberg en Jikkie Hendriks uit Maastricht. “Ze zijn de ‘kartrekkers’ van de groep.”

Emotioneel

“De eerste hond die we moesten opsporen werd in de omgeving van Nuth en Hoensbroek vermist. Hij schrok ergens van en rende weg tijdens een wandeling. Vervolgens kon hij zijn baasje niet meer vinden. Na drie dagen speuren vond viervoeter Noah zijn spoor en uiteindelijk ook de hond. Het weerzien tussen baas en hond was een zeer mooi emotioneel moment. Daar doe je het voor.”

“Er kunnen allerlei redenen zijn waarom honden vermist raken”, vertelt vrijwilliger José Milder (60) uit Landgraaf. “We hebben een keer naar een hond gespeurd die vanaf zijn oppas in Noord-Brabant bijna helemaal naar huis is gelopen in Venlo. We vonden hem uiteindelijk in Horst. Dat was een afstand van negentig kilometer. Tijdens die tocht is hij ook nog eens aangereden op de snelweg, maar heeft het gelukkig overleefd. Dat kom je dan allemaal te weten tijdens het speuren, want speurhonden geven signalen af. Wij begeleiders ‘lezen’ die dan.”

Verdronken

“Een zoektocht verloopt niet altijd prettig”, vertelt vrijwilliger Bianca Bahre (40) uit Sittard die met haar hond Jimmy speurt, maar soms ook Diego begeleidt. “In Schinnen zijn we op zoek geweest naar een hond, die uiteindelijk door een trein overreden bleek te zijn. Ook hebben we al drie keer een verdronken hond gevonden. Eén van die honden zat vast in een beverdam in Wormdal in Kerkrade. We hebben het Waterschap moeten informeren, omdat bevers beschermd zijn. Waterschap heeft de dam schoongemaakt en het verdronken hondje ertussen uit gehaald. Een treurig moment dat je liever niet meemaakt.”

Garantie

“Als we gaan speuren, vragen we het baasje altijd mee te gaan. Zeker als het al meer dan vierentwintig uur geleden is dat de hond is weggelopen”, vertelt Nicole verder. “In dat geval gaat een hond in overlevingsstand. Dat wil zeggen dat hij heel angstig is. Als we de hond vinden, laten we het baasje dan de uiteindelijke toenadering zoeken. Speuren doen we aan de hand van een sterk naar hond ruikend voorwerp, zoals een dekentje of speeltje. Daarnaast flyeren we om ruchtbaarheid te geven aan de vermissing en hopen daarmee een ‘zichtmelding’ te krijgen. Mochten we geen melding krijgen, dan kunnen we wel vaak aangeven welke richting een hond is opgegaan.” Wel plaatst zij de kanttekening dat er geen garantie is dat ze altijd een vermiste hond vinden. „Als iemand anders de hond vindt en deze oppakt, dan loopt het spoor voor ons dood. We adviseren daarom ook altijd bij een vermissing het huisdier te registreren bij stichting Amivedi. Daar kunnen vermiste en gevonden huisdieren vermeld worden. In onze ‘tak van sport’ is samenwerking met anderen heel belangrijk. Voor ons staat het vinden van honden op nummer één en daar zetten we ons honderd procent voor in!”