Mt. Atlas opent Pinkpop op indrukwekkende wijze

Print
Mt. Atlas opent Pinkpop op indrukwekkende wijze

Mt. Atlas Afbeelding: Harry Heuts

Landgraaf / Schaesberg / Nieuwenhagen / Rimburg -

RECENSIE - De mannen van Mt. Atlas maak je niks wijs. Anders dan veel vorige winnaars van de Nu of Nooit-competitie zijn de muzikanten van de band uit Parkstad allesbehalve groentjes. En dat is te merken tijdens het openingsconcert van de vijftigste editie van Pinkpop.

Het vijftal heeft ervaring opgedaan in bands als The Ten Bells, Recession Youth en Sugar Plum Fairy. Voorzanger Sven Vek en drummer Wesley Ferfers begint optreden op Pinkpop al bijna routine te worden: in 2017 stonden ze er ook al, toen met The Ten Bells.

Geluid

Van podiumvrees is dan ook niks te bespeuren als de mannen klokslag half twee het podium van de hagelnieuwe, roze Brightlands-tent betreden. Ze spelen een thuiswedstrijd, wonen allemaal op een steenworp afstand van het festivalterrein en mogen veel fans - headbangers gekleed in zwarte Mt. Atlas t-shirts - verwelkomen.

Zelf omschrijven de muzikanten hun geluid als „Queens of the Stone Age, System of a Down, Nirvana en een mand pas geboren puppies die in de fik staat”, maar bij sommige nummers menen we ook iets van Black Sabbath te horen. Can you hear me? Ja hoor. En hoe! De decibelmeter van onze telefoon slaat tijdens het concert regelmatig uit richting 130! Alle registers gaan meteen open. Terwijl gitarist Lars Ickenroth bij het openingsnummer For All That is Left de 3D-geprinte gitaar van Brightlands bespeelt, jut zanger Sven Vek het publiek op. Dat begint enthousiast te klappen. Vek gromt en schreeuwt, maar heeft soms moeite om boven het gitaargeweld uit te komen. Intussen steelt gitarist Martin Jacobs de show door op het hekwerk te klimmen en een paar solo’s te spelen tussen het publiek. Om daarna zijn shirt uit te trekken en met zijn getatoeëerde bovenlijf te pronken.

Podium oprollen

Er gebeurt van alles op het podium, vlammen spuwen omhoog en op de immense videowand zijn mysterieuze en soms psychedelische beelden te zien. Aan het eind heeft de band nog twee verrassingen in petto en mogen gastmuzikanten Ivo Rosbeek, Emil Sarcowicz en Che Snelting een nummer meespelen. En tijdens de apotheose komt gastdrummer Lenno van Galen letterlijk het podium opgerold met zijn drumstel, waarna een drumgevecht tussen hem en Ferfers begint. O ja, er sneuvelen ook nog twee gitaren (niet die van Brightlands overigens, want die schijnt onverwoestbaar te zijn).Wie nu nog niet wakker is, die wordt dat tijdens Pinkpop 2019 waarschijnlijk ook niet meer...

Beluister hier de podcast:

Lees hier alles over de jubileumeditie van Pinkpop.

Volg alles over Pinkpop

> delimburger.nl/pinkpop