Dit artikel is exclusief voor jou als abonnee van De Limburger te lezen
Plus-artikelen zijn exclusief voor abonnees van De Limburger. Verder lezen?

Op zoek naar verborgen stemmen met het nieuwe Parkinsonkoor van Munstergeleen

Op zoek naar verborgen stemmen met het nieuwe Parkinsonkoor van Munstergeleen

Repetitie van het Parkinsonkoor. In groenwitte blouse: logopediste Stephanie Creemers. Vooraan in wit overhemd: Onno Ouwendijk met naast hem zijn vrouw Ada. Afbeelding: Ermindo Armino

Munstergeleen -

Een stem die steeds ieler en zachter wordt. Het is een kenmerk van Parkinson waar veel patiënten mee kampen. In Sittard-Geleen bestaat sinds kort het Parkinsonkoor. „Voorheen kon ik ’s avonds geen telefoongesprek meer voeren. Dat gaat nu weer redelijk.”

Vanuit de muziekzaal van gemeenschapshuis ’t Trefpunt in Munstergeleen klinken op een dinsdagmiddag de zoete tonen van het Italiaanse Sù Cantemo. ‘Co-sì l’ooore ne passerà. La, la, la, la, la’ zingen vijf mannen en zeven vrouwen - de meesten op leeftijd - in het lichte zaaltje met schrootjesplafond en okergele vloer.

Op het scherm staat de te zingen tekst, er schuin voor een energieke Harrie Spronken, dirigent van het koor. „Dit liedje nodigt echt uit om op te staan”, zegt Spronken enthousiast vanachter ...