Het kitscherige vakantiesouvenir dat oh zo kostbaar is

Print
Het kitscherige vakantiesouvenir dat oh zo kostbaar is

Het hoort bij de vakantie: een leuk souvenirtje, vaak ook lekker kitsch. „Hoe lelijker mijn koelkastmagneet, des te beter.” Afbeelding: Getty Images/iStockphoto

Hoensbroek / Panningen / Wessem / Maastricht / Itteren -

Souvenirs zijn vaak nogal fout, maar kunnen veel waarde hebben. Zo wordt oma Griet (87) er voor even minder vergeetachtig van en houdt Danique (22) er een mooie kersttraditie aan over.

Het kitscherige vakantiesouvenir dat oh zo kostbaar is
Foto: DE LIMBURGER / PETER SCHOLS
Het kitscherige vakantiesouvenir dat oh zo kostbaar is
Foto: Privé

Karin Jacobs (50) uit Panningen

„Als ik op vakantie ergens kom, koop ik een magneet voor op de koelkast. Ik heb er zeker honderd, het is mijn guilty pleasure. Zo kan ik in een oogopslag zien waar ik overal ben geweest. De magneten moeten zo kitscherig mogelijk zijn, dat vind ik leuk. Hoe lelijker, hoe beter. De grappigste vind ik die van ons uitstapje naar Benidorm. Mijn schoonouders hebben daar vlakbij een huisje, wij gingen hen verrassen voor hun vijftigjarige bruiloft. We hebben er zoveel lol gehad! Overdag zie je hele groepen ouderen op scootmobielen, die niet voorbij komen rijden, maar langs racen. Je moet uitkijken dat je niet overreden wordt. In de avond kun je naar foute shows van hypnotiseurs die mensen de gekste dingen laten doen, zoals strippen. Ja, Benidorm was een ware belevenis...”

Het kitscherige vakantiesouvenir dat oh zo kostbaar is
Foto: DE LIMBURGER PETER SCHOLS

Danique Rademakers (22) uit Hoensbroek

Het kitscherige vakantiesouvenir dat oh zo kostbaar is
Foto: Privé

„Elk jaar als ik met pap en mam op vakantie ga, kopen we iets leuks voor in de kerstboom. Bijna in elk souvenirwinkeltje vind je kerstspullen. Nu hebben we er een stuk of dertig, dus onze boom wordt ieder jaar groter, ha ha. Het is een hele fijne traditie dat ik samen met mam de boom optuig, terwijl we herinneringen ophalen aan al onze mooie reizen. Gezinsfavoriet is het gitaarmannetje uit Nashville. Vier jaar geleden deden we een roadtrip van New York naar deze countrystad. Met de muziek van daar, zoals Dolly Parton en Ilse de Lange die brengen, ben ik thuis opgegroeid. In Nashville hadden we een supertijd. We bezochten onder meer de concertzaal Grand Ole Opry, waar alle grote country-artiesten optreden. Ik verheug me er nu alweer op om de boom te versieren.”

Het kitscherige vakantiesouvenir dat oh zo kostbaar is
Foto: DE LIMBURGER PETER SCHOLS
Het kitscherige vakantiesouvenir dat oh zo kostbaar is
Foto: Privé

Danii Merx (7) uit Maastricht

„Eén van mijn beste vriendinnetjes woont in Engeland. Zij is superlief en leuk. Ik heb haar, toen ik vier was, op een vakantie in Griekenland leren kennen. Nu ga ik elk jaar met mama naar haar toe in Londen, zoals met Kerstmis vorig jaar. Samen gingen we daar heel veel kletsen en pancakes bakken. Pancakes zijn pannenkoeken, dat weet ik, want ik leer dankzij Grace heel goed Engels! Zij heeft mij ook verteld dat het grootste reuzenrad van de stad London Eye heet. Daar zijn we samen in geweest, het was superhoog! Erna mocht ik in een speelgoedwinkel bij de Kerstman op schoot zitten, die zei dat ik heel braaf was geweest. Als herinnering aan hoe gezellig het altijd is met Grace heb ik een mooie sneeuwbol van Londen gekocht, zodat ze toch een beetje bij me is.”

Het kitscherige vakantiesouvenir dat oh zo kostbaar is
Foto: DE LIMBURGER PETER SCHOLS

Griet van Buggenum (87) uit Wessem

Het kitscherige vakantiesouvenir dat oh zo kostbaar is
Foto: Privé

„Mijn grootste trots in huis zijn mijn borrelglaasjes. Ik heb er 41. Mijn zes kleinkinderen en twee kinderen nemen die van overal waar ze komen voor mij mee. Zo heb ik glaasjes uit onder meer Spanje, Zuid-Afrika en Oostenrijk. De allereerste kreeg ik meer dan twintig jaar geleden uit Bokrijk van mijn zoon en schoondochter. Ik vind het feit dat ze op vakantie aan mij denken, het mooiste dat er is. Ook helpen die glaasjes mij: ik ben een beetje vergeetachtig aan het worden, maar wanneer ik al die kleurrijke plaatjes zie, weet ik alles: van wie het is, uit welk land het komt, et cetera. Niemand mag eraan komen, ook de poetsvrouw niet. Eens per maand stof ik ze allemaal af. Ook drink ik graag een jonge klaore, maar niet uit die glaasjes! Daar zijn ze véél te kostbaar voor.”